Salmo 127
Ang awit samtang gatungas kini ni Solomon.
1 Kon wala ang tabang sa Ginoo sa pagtukod ug balay,
walay kapuslanan ang kahago sa nagtukod niini.
Kon dili panalipdan sa Ginoo ang siyudad,
walay kapuslanan ang pagtukaw sa tigbalantay.
2 Walay kapuslanan ang pagmata ug sayo
ug pagbilar sa gabii sa paghago aron adunay pagkaon,
kay ang Ginoo mohatag sa mga kinahanglanon sa iyang mga hinigugma, samtang natulog sila.
3 Ang mga anak gasa ug panalangin gikan sa Ginoo.
4 Ang mga anak nga natawo sa batan-on pa
ang amahan sama sa mga pana diha sa mga kamot sa usa ka sundalo.*
5 Bulahan ang tawo nga adunay daghang mga anak,†
kay dili siya mapildi kon makig-atubang siya sa iyang mga kaaway sa hukmanan.
* Salmo 127:4 mga pana…sundalo: ang buot ipasabot, ang mga anak makaatiman ug makapanalipod sa ilang amahan kon tigulang na siya. † Salmo 127:5 anak: sa literal, pana.