Saam.
141.
Aw Angraeng, nang to kang kawk; kai khaeah karangah angzo ah; nang kang kawk naah, ka lok hae tahngai pae ah. 
Lawk ka thuihaih to na hmaa ah hmuihoih baktih, ka payangh ih ban loe duembang ah sak ih angbawnhaih baktiah om nasoe. 
Aw Angraeng, ka pakha ah toepkung to na suem pae ah; kai ih pahni thok hae na toep pae ah. 
Kahoih ai hmuen to sak hanah, kai ih palung hae kahoih ai hmuen sah kaminawk hoi nawnto paqoi hmah; nihcae ih caaknaeknawk doeh na pacah hmah. 
Katoeng kami mah kai na bop nasoe, to tiah ang bohhaih loe amlunghaih ah ni om tih; zoeh doeh na zoeh nasoe, ka lu hanah kahoih koek situi ah ni om tih, ka lu mah angmaa mak ai. Toe sethaih sah kaminawk mah sak ih hmuennawk pongah lawk ka thuih vop. 
Nihcae ukkungnawk amngoe taengah vah o naah loe, ka thuih ih loknawk loe luep pongah, nihcae mah ka thuih ih loknawk to thaih o. 
Thing to boeng moe, long ah pakhoih baktih toengah, taprong taengah kaicae ih ahuhnawk to a haeh o phang. 
Toe, Aw Angraeng Sithaw, ka mik mah loe nang ni ang danh; kai loe nang khaeah ni kam ha; ka hinghaih hae raihaih hoiah na caeh taak hmah. 
Kai han patung ih thaang hoi kasae sah kaminawk mah patung ih dongnawk thung hoiah na loisak ah. 
Ka loih pacoengah, kasae sah kaminawk loe angmacae ih palok pongah aman o nasoe. 
