୧୪
ଜିସୁ ବାବାର୍‌ ଲଗେ ଜିବା ବାଟ୍‌
୧ ଆରି ଜିସୁ କଇଲା, “ତମେ କିଲ୍‌ବିଲ୍‌ ନ ଉଆ, ପର୍‌ମେସରର୍‌ଟାନେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରା । ଆରି ମର୍‌ଟାନେ ମିସା ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରା । ୨ ମର୍‌ ବାବାର୍‌ ଗରେ ରଇବାକେ ବେସି ବାକ୍‌ରା ଆଚେ । ଆରି ତେଇ ମୁଇ ତମର୍‌ ପାଇ ଜାଗା ଟିକ୍‌ କର୍‌ବାର୍‌ ଗାଲିନି । ଜଦି ଏଟା ସତ୍‌ ନଇତା ଆଲେ, ମୁଇ ତମ୍‌କେ ଏନ୍ତି ବଲି ନ କଇତି । ୩ ଆରି ମୁଇ ଜାଇ ତମର୍‌ ପାଇ ଜାଗା ଟିକ୍‌ କଲା ପଚେ, ଆରି ତରେକ୍‌ ବାଉଡି ଆସି ତମ୍‌କେ ମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ଡାକିନେବି । ମୁଇ ଜନ୍‌ ଜାଗାଇ ରଇବି, ସେ ଜାଗାଇ ତମେ ମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ରଇସା । ୪ ମୁଇ ଜନ୍‌ ଜାଗାଇ ଗାଲିନି, ତମେ ସେ ଜାଗାଇ ଜିବା ବାଟ୍‌ ଜାନିଆଚାସ୍‌ ।”
୫ ତମା ଜିସୁକେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ତମେ କନ୍‌ ଜାଗାଇ ଗାଲୁସ୍‌ନି, ସେଟା ଆମେ ନାଜାନୁ, ଆରି ତେଇ ଜିବା ବାଟ୍‌ କେନ୍ତି ଜାନ୍‌ବୁ ?”
୬ ଜିସୁ ତାକେ କଇଲା, “ମୁଇ ସତ୍‌, ବାଟ୍‌ ଆରି ଜିବନ୍‌ । ମର୍‌ବାଟେ ନ ଗାଲେ ବାବା ପର୍‌ମେସର୍‌ ଲଗେ କେ ମିସା ଜାଇନାପାରେ ।” ୭ ସେ କଇଲା, “ଜଦି ତମେ ମକେ ଜାନିରଇତାସ୍‌ ବଇଲେ, ମର୍‌ ବାବାକେ ମିସା ଜାନ୍‌ତାସ୍‌ । ଏବେ ମିସା ତମେ ତାକେ ଜାନ୍‌ଲାସ୍‌ନି ଆରି ଦେକ୍‌ଲାସ୍‌ନି ।”
୮ ପିଲିପ୍‌ ଜିସୁକେ କଇଲା, “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଆମ୍‌କେ ବାବାକେ ଦେକାଇ ଦେ, ସେତ୍‌କିସେ ଆମର୍‌ପାଇ ବେସି ।” ୯ ଜିସୁ ତାକେ କଇଲା, “ପିଲିପ୍‌ ଏତ୍‌କି ଦିନ୍‌ ମୁଇ ତମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ରଇଲି, ତୁଇ ମକେ ଚିନି ନାପାର୍‌ଲୁସ୍‌ କି ?” ଜେ ମକେ ଦେକ୍‌ଲା ଆଚେ ସେ ମର୍‌ ବାବା ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଦେକ୍‌ଲା ଆଚେ । କେନ୍ତି ଆମ୍‌କେ ତର୍‌ ବାବାକେ ଦେକାଇ ଦେ ବଲି କଇଲୁସ୍‌ନି ? ୧୦ ତୁଇ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କୁରୁସ୍‌ ନାଇ କି ପିଲିପ୍‌ ? ମୁଇ ବାବାର୍‌ ତେଇ ଆଚି ଆରି ବାବା ମର୍‌ଟାନେ ଆଚେ । ମୁଇ ତମ୍‌କେ ଜନ୍‌ କାତା ସବୁ କଇଲିଆଚି, ସେ ସବୁ କାତା ମର୍‌ ନିଜର୍‌ତେଇଅନି କଇନାଇ । ମାତର୍‌ ବାବା ମର୍‌ତେଇ ରଇକରି ତାର୍‌ କାମ୍‌, ମର୍‌ଟାନେଅନି କଲାନି । ୧୧ ମୁଇ ବାବାର୍‌ତେଇ ଆଚି ଆରି ବାବା ମର୍‌ଟାନେ ଆଚେ ବଲି ମୁଇ କଇବା ଏ କାତା ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରା । ନଇଲେ ମୁଇ କର୍‌ବା କାମ୍‌ ଦେକି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରା । ୧୨ ମୁଇ ତମ୍‌କେ ସତ୍‌ କଇଲିନି, ଜେ ମକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କର୍‌ସି ସେ, ମୁଇ କର୍‌ବା ଏନ୍ତି କାମ୍‌ମନ୍‌ କର୍‌ସି ଆରି ମର୍‌ତେଇଅନି ଅଦିକ୍‌ ବଡ୍‌ ବଡ୍‌ କାମ୍‌ମନ୍‌ ମିସା କର୍‌ସି । କାଇକେ ବଇଲେ ମୁଇ ମର୍‌ ବାବାର୍‌ ଲଗେ ଗାଲିନି । ୧୩ ତମେ ମର୍‌ ନାଉଁଦାରି ଜାଇଟା ମାଙ୍ଗ୍‌ସା ସେଟା ସବୁ ମୁଇ ତମ୍‌କେ ଦେବି । ଇତିଅନି ବାବାର୍‌ ଡାକ୍‌ପୁଟା ମର୍‌ତେଇ ଜାନାପଡ୍‌ସି । ୧୪ ତମେ ଜଦି କାଇ ବିସଇ ମିସା ମର୍‌ ନାଉଁଦାରି ମାଙ୍ଗ୍‌ସା ବଇଲେ ମୁଇ ସେଟା ଦେବି ।
ସୁକଲ୍‌ ଆତ୍‌ମାର୍‌ ଦାନର୍‌ ସପତ୍‌
୧୫ ତମେ ଜଦି ମକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସା, ମର୍‌ ଆଦେସ୍‌ ମିସା ମାନ୍‌ସା । ୧୬ ମୁଇ ମର୍‌ ବାବାକେ ଗୁଆରି କର୍‌ବି । ଆରି ତମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ସବୁବେଲା ରଇବା ପାଇ, ସେ ଗଟେକ୍‌ ସାଇଜକାରିଆକେ ପାଟାଇସି । ୧୭ ସେ ଅଇଲାନି ସତ୍‌ ଆତ୍‌ମା, ଜେକି ସତ୍‌ସଙ୍ଗ୍‌ ପର୍‌ମେସରର୍‌ ବିସଇ ଦେକାଇସି । ଏ ଦୁନିଆର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ ନ ନାମତ୍‌, କାଇକେ ବଇଲେ ତାକେ ଦେକତ୍‌ ନାଇ କି ଜାନତ୍‌ ନାଇ । ମାତର୍‌ ତମେ ତାକେ ଜାନି ଆଚାସ୍‌ । କାଇକେ ବଇଲେ ସେ ତମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ଆଚେ ଆରି ତମର୍‌ ମନ୍‌ ବିତ୍‌ରେ ରଇସି ।
୧୮ ମୁଇ ଜେଡେବଲ୍‌ ଜିବି, ତମ୍‌କେ ଟୁରା ପିଲାମନର୍‌ ପାରା କରି ଚାଡି ନ ଜାଇ । ଆରିତରେକ୍‌ ତମର୍‌ ଲଗେ ବାଉଡି ଆଇବି । ୧୯ ଚନେକ୍‌ ଗାଲେ ଦୁନିଆ ଆରି ମକେ ଦେକିନାପାରେ । ମାତର୍‌ ତମେ ଦେକ୍‌ସା, କାଇକେ ବଇଲେ ମୁଇ ସବୁବେଲେ ଜିବନ୍‌ ରଇବି, ଆରି ତମେ ମିସା ଜିବନ୍‌ ରଇସା । ୨୦ ସେ ଦିନ୍‌ ଆଇଲେ ତମେ ଜାନ୍‌ସା, ମୁଇ ବାବାର୍‌ ଲଗେ, ତମେ ମର୍‌ ଲଗେ, ଆରି ମୁଇ ତମର୍‌ ଲଗେ ସବୁବେଲେ ରଇବି ।
୨୧ “ଜେ ମର୍‌ ଆଦେସ୍‌ ମାନ୍‌ସି, ସେ ଆକା ମକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସି । ଜେ ମକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସି, ମର୍‌ ବାବା ତାକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସି । ମୁଇ ମିସା ତାକେ ଆଲାଦ୍‌ କରି ନିଜ୍‌କେ ତାର୍‌ଟାନେ ଦେକାଇଅଇବି ।”
୨୨ ତାର୍‌ ପଚେ ଜିଉଦା, ଇସ୍‌କାରିୟତ୍‌ ଜିଉଦା ନଏଁ, କଇଲା “ଏ ମାପ୍‌ରୁ ଏଟା କେନ୍ତି ଅଇସି ? ତମେ ନିଜ୍‌କେ ଦୁନିଆଇ ଦେକାଇ ନ ଅଇ ଆମର୍‌ ଲଗେ କେନ୍ତି ଦେକାଇଅଇସା ?”
୨୩ ଜିସୁ ତାକେ କ‍ଇଲା, “ଜନ୍‌ ଲକ୍‌ ମକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସି ସେ ମୁଇ ସିକାଇବା ବାକିଅ ମାନ୍‍ସି । ସେନ୍ତି କଲେ ମର୍‌ ବାବା ପର୍‌ମେସର୍‌ ତାକେ ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ସି । ବାବା ଆରି ମୁଇ ଆସି ସେ ଲକର୍‌ ଟାନେ ରଇବୁ । ୨୪ ଜେ ମକେ ଆଲାଦ୍‌ ନ କରେ, ସେ ମର୍‌ ବାକିଅ ନ ମାନେ । ଆରି ମୁଇ କଇବା ଏ କାତା ସବୁ ମର୍‌ତେଇ ଅନି ନଏଁ, ମାତର୍‌ ମକେ ପାଟାଇଲା ମର୍‌ ବାବାର୍‌ ତେଇଅନି କଇଲିନି ।”
୨୫ ମୁଇ ତମର୍‌ ଲଗେ ରଇକରିସେ ଏ ସବୁ କାତା କଇଲିନି । ୨୬ ମାତର୍‌ ପର୍‌ମେସର୍‌ ଜନ୍‌ ସାଇଜକାରିଆ ସୁକଲ୍‌ ଆତ୍‌ମାକେ ମର୍‌ ନାଉଁ ଦାରି ତମର୍‌ ଲଗେ ପାଟାଇସି, ସେ ତମ୍‌କେ ସବୁ ବିସଇ ସିକାଇଦେଇସି ଆରି ମୁଇ ଜନ୍‌ ଜନ୍‌ କାତା କଇଲିଆଚି ସେଟା ସବୁ ତମ୍‌କେ ଏତାଇ ଦେଇସି ।
୨୭ “ମୁଇ ତମ୍‍କେ ସାନ୍ତି ଦେଇକରି ଗାଲିନି । ମର୍‌ ନିଜର୍‌ ସାନ୍ତି ତମ୍‌କେ ଦାନ୍‌ ଦେଇକରି ଗାଲିନି । ଏଟା ଦୁନିଆ ଦାନ୍‌ ଦେଲାପାରା ସାନ୍ତି ନଏଁ । ସେଟାର୍‌ ପାଇ ଚିନ୍ତା କରା ନାଇ କି କିଲ୍‌ବିଲ୍‌ ଅଇ ଡରା ନାଇ । ୨୮ ମୁଇ ଜାଇଟା କଇରଇଲି, ସେଟା ସୁନିଆଚାସ୍‌ । ମୁଇ ଗାଲିନି ମାତର୍‌ ଆରି ତରେକ୍‌ ବାଉଡି ଆଇବି । ମକେ ଜଦି ଆଲାଦ୍‌ କର୍‌ତାସ୍‌ ବଇଲେ, ମୁଇ ବାବାର୍‌ ଲଗେ ଗାଲିନି ବଲି ସୁନି ସାର୍‌ଦା ଅଇତାସ୍‌, କାଇକେ ବଇଲେ ମର୍‌ ବାବା ମର୍‌ତେଇଅନି ବଡ୍‌ । ୨୯ ଜାଇଟା ସବୁ ଗଟ୍‌ବାର୍‌ ଆଚେ ସେଟା ସବୁ ମୁଇ ତମ୍‌କେ ଆଗ୍‌ତୁ ଜାନାଇଦେଲି । ଜେନ୍ତିକି ସେଟା ସବୁ ଗଟ୍‌ଲେ, ତମେ ମକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କର୍‌ସା । ୩୦ ମୁଇ ତମର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ ଆରି ଅଦିକ୍‌ ପର୍‌ କାତାବାର୍‌ତା କରି ନାପାରି । କାଇକେ ବଇଲେ, ଏ ଦୁନିଆର୍‌ ସାସନ୍‌କାରିଆ ଆଇଲାନି । ଆରି ମର୍‌ଟାନେ ତାର୍‌ କାଇ ଅଦିକାର୍‌ ନାଇ । ୩୧ ମୁଇ ମର୍‌ ବାବାକେ ଆଲାଦ୍‌ କଲିନି ଆରି ବାବାର୍‌ ଆଦେସ୍‌ ଇସାବେ କାମ୍‌ କଲିନି, ଏଟା ଦୁନିଆର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଜାନତ୍‌ ବଲି ଏନ୍ତି ଗଟ୍‍ନା ଅଇଲାନି । ଜୁ, ଆମେ ଏ ଜାଗାଇଅନି ବାରଇ ଉଟି ଜୁ ।”