୯
ଜିସୁ ଗଟେକ୍‌ ଜନ୍‌ମେଅନି କାଣା ରଇଲା ଲକ୍‌କେ ନିମାନ୍‌ କଲା
୧ ଦିନେକ୍‌ ଜିସୁ ଜିବାବେଲେ ଗଟେକ୍‌ ଜନ୍‌ମେଅନି କାଣା ରଇଲା ଲକ୍‌କେ ଦେକ୍‌ଲା । ୨ ଆରି ତାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏ ଗୁରୁ କେ ପାପ୍‌ କଲାଇଜେ ଏ ଲକ୍‌ କାଣାଅଇ ଜନମ୍‌ ଅଇଲା ? ସେ ନିଜେ କି ତାର୍‌ ବାବା ମାଆର୍‌ ପାପର୍‌ ଲାଗି ?”
୩ ଜିସୁ କ‍ଇଲା, “ତାର୍‌ କି ତାର୍‌ ବାବା ମାଆର୍‌ କାଇ ପାପ୍‌ଦସ୍‌ ନାଇ । ପର୍‌ମେସରର୍‌ ବପୁ ତାର୍‌ଟାନେ ଜାନାପଡ୍‌ସି ବଲି, ସେ କାଣା ଅଇ ଜନମ୍‌ ଅଇଲା ଆଚେ । ୪ ବେଲ୍‌ ରଇତେସେ ମକେ ପାଟାଇରଇବା ପର୍‌ମେସରର୍‌ କାମ୍‌ ଆମେ କର୍‌ବାର୍‌ ଆଚେ । ଏନ୍ତି ଆନ୍ଦାର୍‌ ଆଇଲାନି ସେ ବେଲାଇ କେ ମିସା କାଇ କାମ୍‌ କରି ନାପାରତ୍‌ । ୫ ✡ମୁଇ ଜେତେ ଦିନ୍‌ ଜାକ ଏ ଦୁନିଆଇ ରଇବି ସେତ୍‌କି ଦିନ୍‌ ଜାକ ଏ ଦୁନିଆର୍‌ ଉଜଲ୍‌ ।”
୬ ଜିସୁ ଏ କାତା କଇଲା ପଚେ, ମାଟିତେଇ ତୁକି ସେ ତୁକ୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ କାଦ ଚକଟ୍‌ଲା । ଆରି ସେ କାଦ ନେଇକରି କାଣାର୍‌ ଦୁଇଟା ଆଁକିତେଇ ଲିପିଦେଲା । ୭ ଆରି ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ଜା ଆରି ସିଲଅ ନାଉଁର୍‌ ବନ୍ଦେ ଜାଇକରି ମୁ ଦଇ ଆଉ ।” ସିଲଅର୍‌ ଅରତ୍‌ ଅଇଲାନି ପାଟାଇଲାଟା । ତାର୍‌ ପଚେ ସେ ଲକ୍‌ ବନ୍ଦେ ଜାଇକରି ମୁ ଦଇଲାଜେ, ଦେକିପାର୍‌ଲା ଆରି ଆଇଲା ।
୮ କେତେକ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଏ ଲକ୍‌କେ ଆଗ୍‌ତୁ ବିକ୍‌ ମାଙ୍ଗ୍‌ବାଟା ଦେକି ରଇଲାଇ । ସେଟାର୍‌ ପାଇ ଏ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଆରି କାଣାର୍‌ ଗର୍‌ ଲଗର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ ଦେକି କଇଲାଇ, “ଜନ୍‌ ଲକ୍‌କି ସବୁବେଲା ବସିକରି ବିକ୍‌ ମାଙ୍ଗ୍‌ତେ ରଇଲା ସେ କାଇ ଏ ଲକ୍‌ ନଏଁ କି ?”
୯ କେତେ ଲକ୍‌ମନ୍‌ କଇଲାଇ, “ଉଁ ଏତାଉ ସେ ଲକ୍‌ସେ ।” ମାତର୍‌ ଆରି ଅଦେକ୍‌ ଲକ୍‌ କଇଲାଇ, “ନାଇ ଏ ସେ ଲକ୍‌ ନଏଁ ମାତର୍‌ ତାର୍‌ ପାରା ଡିସ୍‌ଲାନି ।” ମାତର୍‌ କାଣା କଇଲା, “ମୁଇସେ ଆଗ୍‌ତୁ କାଣା ଅଇରଇଲି ।”
୧୦ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏନ୍ତି ବଇଲେ ତୁଇ କେନ୍ତି ଦେକିପାର୍‌ଲୁସ୍‌ନି ?”
୧୧ କାଣା ସେମନ୍‌କେ କଇଲା, “ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଜନ୍‌ ଲକ୍‌କେ ଜିସୁ ବଲି କଇଲାଇନି, ସେ କାଦ କରି ମର୍‌ ଆଁକିତେଇ ଲିପିଦେଲା । ତାର୍‌ପଚେ ସେ ମକେ ‘ସିଲଅ ନାଉଁର୍‌ ବନ୍ଦେ ଜାଇକରି ଦ’ ବଲି କଇଲା । ପଚେ ମୁଇ ଜାଇକରି ବନ୍ଦେ ମୁ ଦଇଲା ଦାପ୍‌ରେ ଦେକି ପାର୍‌ଲି ।”
୧୨ ଆରି ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ କଇଲାଇ, “ସେ କନ୍ତି ଆଚେ ?” ସେ “ମୁଇ ନାଜାନି” ବଲି କଇଲା ।
ପାରୁସିମନ୍‌ ନିକ ଅଇ ରଇବା ବିସଇ ଜାନ୍‌ବାକେ ଚେସ୍‌ଟା କଲାଇ
୧୩ ତାର୍‌ ପଚେ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଆଗେଅନି କାଣା ଅଇରଇଲା ଲକ୍‌କେ ପାରୁସିମନର୍‌ ଲଗେ ଡାକିନେଲାଇ । ୧୪ ଜିସୁ ଜନ୍‌ ଦିନେ କାଦ ଲିପିକରି ତାର୍‌ ଆଁକି ନିକ କରିରଇଲା, ସେ ଦିନ୍‌ ବିସ୍‌ରାମ୍‌ବାର୍‌ ରଇଲା । ୧୫ ପାରୁସି ଲକ୍‌ମନ୍‌ ତାକେ ଆରିତରେକ୍‌ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ତୁଇ କେନ୍ତାର୍‌ ଦେକିପାର୍‌ଲୁସ୍‌ନି ?” ତେଇ ସେ ସେମନ୍‌କେ କଇଲା, “ଜିସୁ ମର୍‌ ଆଁକିଟାନେ କାଦ ଲାଗାଇଦେଲା । ପଚେ ମୁଇ ମୁ ଦଇ ଆଇଲି ଆରି ଏବେ ଦେକି ପାର୍‌ଲିନି ।”
୧୬ କେତେଟା ପାରୁସିମନ୍‌ କଇଲାଇ, “ଏ ଲକ୍‌ ପର୍‌ମେସରର୍‌ ତେଇଅନି ଆସେ ନାଇ । ସେଟାର୍‌ ପାଇଁ ସେ ବିସ୍‌ରାମ୍‌ ଦିନର୍‌ ନିୟମ୍‌ ମାନେନାଇ ।”
ଆରି ଅଦେକ୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌ କଇଲାଇ, “ଗଟେକ୍‌ ପାପି ଲକ୍‌ କେବେ ମିସା ଏନ୍ତି କାବାଅଇଜିବା କାମ୍‌ କରିନାପାରେ ।” ଏନ୍ତି ଜିଉଦି ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଦୁଇ ବାଗ୍‌ ଅଇଗାଲାଇ ।
୧୭ ସେଟାର୍‌ ପାଇ ସେମନ୍‌ ସେ ଲକ୍‌କେ ଆରି ତରେକ୍‌ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ତକେ ଜିସୁ ନିମାନ୍‌ କଲାଜେ ଦେକି ପାର୍‌ଲୁସ୍‌ନି । ଏନ୍ତି ବଇଲେ ତୁଇ ତାକେ କେ ବଲି ବାବ୍‌ଲୁସ୍‌ନି ?”
ସେ ଲକ୍‌ ସେମନ୍‌କେ କଇଲା, “ସେ ଗଟେକ୍‌ ବବିସତ୍‌ବକ୍‌ତା ।”
୧୮ ଜିଉଦି ନେତାମନ୍‌ ସେ ନିମାନ୍‌ ଅଇଲା ଲକ୍‌ ଆଗ୍‌ତୁ କାଣା ରଇଲା ଜେ ଏବେ ସେ ଦେକିପାର୍‌ବା ବିସଇ ମୁଲ୍‌କେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରତ୍‌ନାଇ । ପାରୁସିମନ୍‌ ସେ ଲକର୍‌ ମାଆ ବାବାକେ ନ ଡାକ୍‌ବା ଜାକ ମୁଲ୍‌କେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କରତ୍‌ନାଇ । ୧୯ ସେମନ୍‌ ତାର୍‌ ମାଆ ବାବାକେ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏଟା ତମର୍‌ ପିଲା କି ? ସେ ଜନ୍‌ମେ ଅନି କାଣାଟା ବଲି ତମେ କଇଲାସ୍‌ନି, ଏନ୍ତି ବଇଲେ ସେ କେନ୍ତି ଦେକିପାର୍‌ଲାନି ?”
୨୦ ତାର୍‌ ମାଆ ବାବା କଇଲାଇ, “ଉଁ ଏଟା ଆମର୍‌ ପିଲା । ସେ ଜନ୍‌ମେଅନି କାଣା ରଇଲା ବଲି ଆମେ ଜାନି ଆଚୁ । ୨୧ ମାତର୍‌ ଏବେ ସେ କେନ୍ତି ଦେକିପାର୍‌ଲାନି ଆରି କେ ତାକେ ନିମାନ୍‌ କଲା ସେଟା ଆମେ ନାଜାନୁ । ସେ ଏବେ ବଡ୍‌ ଅଇଲା ଆଚେ ତାକେ ପାଚାରା ସେ ନିଜେ କଇସି ।” ୨୨ ତାର୍‌ ମାଆ ବାବା ଜିଉଦି ନେତାମନ୍‌କେ ଡରି ଏନ୍ତି ବଲି କଇଦେଲାଇ । କାଇକେ ବଇଲେ ଜିସୁକେ ଜଦି ମସିଅ ବଲି କଇସି ବଇଲେ ତାକେ ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଉପାସନା କର୍‌ବା ଗର୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଜିବାକେ ନ ଦେଅତ୍‌ ବଲି ଆଗ୍‌ତୁସେ କଇରଇଲାଇ । ୨୩ ସେଟାର୍‌ପାଇ ସେ ମାଆ ବାବା କଇଲାଇ, “ସେ ତ ବଡ୍‌ ଅଇଲା ଆଚେ, ତାକେ ପାଚାରା ।”
୨୪ ସେମନ୍‌ ସେ ଲକ୍‌କେ ଆରି ତରେକ୍‌ ବିତ୍‌ରେ ଡାକି କରି ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ରାନ୍‌ ପାକାଇ କ । ଜିସୁ ଗଟେକ୍‌ ପାପି ଲକ୍‌ ବଲି ଆମେ ଜାନୁ ।”
୨୫ ତାର୍‌ ପଚେ ସେମନ୍‌କେ ସେ କଇଲା, “ସେ ପାପି ଲକ୍‌କି ନଏଁ ସେଟା ମୁଇ ଜାନି ନାଇ । ମାତର୍‌ ମୁଇ ଗଟେକ୍‌ ବିସଇ ଜାନି ଆଚି ସେଟା ଅଇଲାନି, ମୁଇ ଆଗ୍‌ତୁ କାଣା ରଇଲି, ଏବେ ଦେକି ପାର୍‌ଲିନି ।”
୨୬ ଜିଉଦି ନେତାମନ୍‌ ତାକେ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ସେ ତକେ କାଇଟା କଲା ? କେନ୍ତି ତର୍‌ ଆଁକି ପିଟାଇଦେଲା ?”
୨୭ ସେ ସେମନ୍‌କେ କଇଲା, “ମୁଇ ଆଗ୍‌ତୁସେ କଇ ସାରାଇଆଚି, ମାତର୍‌ ତମେ ମାନ୍‌ବାକେ ମନ୍‌ କରାସ୍‌ ନାଇ । ଏବେ ଆରି ତରେକ୍‌ କାଇକେ ପାଚାର୍‌ଲାସ୍‌ନି ? ତମେ ମିସା କାଇ ତାର୍‌ ସିସ୍‌ ଅଇବାକେ ମନ୍‌କଲାସ୍‌ନି କି ?”
୨୮ ସେମନ୍‌ ସାଇପ୍‌ ଦେଇ କଇଲାଇ, “ତୁଇ କାଇ ତାର୍‌ ସିସ୍‌ ଅଇସୁ, ଆମେ ନଉଁ, ଆମେ ମସାର୍‌ ସିସ୍‌ମନ୍‌ । ୨୯ ପର୍‌ମେସର୍‌ ମସାର୍‌ତେଇ କାତା ଅଇରଇଲାଟା ଆମେ ଜାନିଆଚୁ, ମାତର୍‌ ଏ ଲକ୍‌ କନ୍ତିଅନି ଆଇଲାଆଚେ, ସେଟା ନାଜାନୁ ।”
୩୦ ତାର୍‌ ପଚେ ସେ ଲକ୍‌ ଜିଉଦି ନେତାମନ୍‌କେ କଇଲା, “ଏଟା ଗଟେକ୍‌ ବେସି ବଡ୍‌ କାବାଅଇଜିବା ବିସଇ । ସେ ଲକ୍‌ ମର୍‌ ଆଁକି ନିମାନ୍‌ କଲାଆଚେ, ମାତର୍‌ ସେ କନ୍ତିଅନି ଆଇଲା ଆଚେ, ସେଟା ତମେ ନାଜାନୁ ବଲି କଇଲାସ୍‌ନି ।” ୩୧ ପାପି ଲକ୍‌ମନର୍‌ ପାର୍‌ତନା ପର୍‌ମେସର୍‌ ନ ସୁନେ ବଲି ସବୁ ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଜାନିଆଚତ୍‌ । ମାତର୍‌ ଜନ୍‌ ଲକ୍‌ ପର୍‌ମେସର୍‌କେ ଜୁଆର୍‌ କରି ସେ ମନ୍‌କଲା ଇସାବେ ଚଲାଚଲ୍‌ତି କଲାନି, ସେ ତାର୍‌ କାତା ସୁନ୍‌ସି । ୩୨ ଦୁନିଆ ଆରାମେଅନି, ଜନ୍‌ମେ ଅନି କାଣା ରଇଲା ଗଟେକ୍‌ ଲକ୍‌କେ ଆଁକି ଡିସାଇବାଟା ଏବେ ଜାକ ମିସା ନ ସୁନିରଇଲାଇ । ୩୩ ଏ ଲକ୍‌ ଜଦି ପର୍‌ମେସରର୍‌ ଟାନେଅନି ଆସି ନ ରଇଲେ, କେବେ ମିସା ଏ କାମ୍‌ କରିନାପାର୍‌ତା । ୩୪ ସେବେଲା ଜିଉଦି ନେତାମନ୍‌ କ‍ଇଲାଇ, “ତୁଇ ପାପେ ଜନମ୍‌ ଅଇକରି ପୁରାପୁରୁନ୍‌ ପାପେ ବୁଡି ଆଚୁସ୍‌ । ତେଇଅନି ତୁଇ ବାଅଡ୍‌ । ଆମ୍‌କେ ସିକାଇଲୁସ୍‌ନି ?” ଏନ୍ତି କଇକରି ସେମନ୍‌ ତାକେ ଜିଉଦିମନର୍‌ ପାର୍‌ତନା ଗରେଅନି ବାର୍‌କରାଇଦେଲାଇ ।
ଆତ୍‌ମା ଇସାବେ କାଣା ରଇବାଟା
୩୫ ଜିସୁ ସେ ଲକ୍‌କେ ପାର୍‌ତନା ଗରେ ଅନି ବାର୍‌ କରାଇ ଦେଲାଟା ସୁନି ଆରିତରେକ୍‌ ତାକେ ଦେକାଇଅଇ, ପାଚାର୍‌ଲା, “ତୁଇ ପର୍‌ମେସର୍‌ ତେଇଅନି ଆଇଲା ନର୍‌ପିଲାକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କଲୁସ୍‌ନି କି ?”
୩୬ ସେ କାଣା ଲକ୍‌ କଇଲା, “ଏ ଆଗିଆଁ ସେ ଲକ୍‌ କେ ? ମୁଇ ତାକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କର୍‌ବି ।”
୩୭ ଜିସୁ ତାକେ କଇଲା, “ତୁଇ ତାକେ ଦେକିଆଚୁସ୍‌, ଆରି ଏବେ ଜନ୍‌ ଲକର୍‌ ସଙ୍ଗ୍‌ କାତା ଅଇଲୁସ୍‌ନି, ସେ ଆକା ସେ ଲକ୍‌।”
୩୮ ସେବେଲାଇ ସେ କଇଲା, “ମାପ୍‌ରୁ ମୁଇ ତକେ ବିସ୍‌ବାସ୍‌ କଲିନି ।” ଆରି ଜିସୁର୍‌ ମୁଆଟେ ମାଣ୍ଡିକୁଟା ଦେଇ ଜୁଆର୍‌ କଲା ।
୩୯ ଜିସୁ କଇଲା, “ମୁଇ ଏ ଦୁନିଆର୍‌ ଲକ୍‌ମନ୍‌କେ ବିଚାର୍‌ କର୍‌ବାର୍‌ ଆସିଆଚି । ସେଟାର୍‌ ପାଇ କାଣା ଲକ୍‌ମନ୍‌ ଦେକିପାର୍‌ବାଇ, ଆରି ଦେକିପାର୍‌ବା ଲକ୍‌ମନ୍‌ କାଣା ଅଇଜିବାଇ ।”
୪୦ ଜିସୁ ଏନ୍ତି କଇବା କାତା, ଲଗେ ରଇଲା କେତେଟା ପାରୁସି ଲକ୍‌ମନ୍‌ ସୁନିକରି ତାକେ ପାଚାର୍‌ଲାଇ, “ଏନ୍ତି ବଇଲେ ଆମ୍‌କେ କାଇ କାଣା ଲକ୍‌ମନ୍‌ ବଲି ବାବ୍‌ଲୁସ୍‌ନି କି ?”
୪୧ ଜିସୁ ସେମନ୍‌କେ କ‍ଇଲା, “ତମେ କାଣା ଅଇରଇତାସ୍‌ ଆଲେ ଦସି ନ ଅଇତାସ୍‌ । ମାତର୍‌ ଦେକି ପାର୍‌ଲୁନି ବଲି କଇଲାସ୍‌ନିଜେ ଅଦିକ୍‌ ଦସି ।”
✡ ୯:୫ ମାତିଉ ୫:୧୪; ଜଅନ୍‌ ୮:୧୨