Ezayi.
50.
Matigi Ala ko: «Furusasɛbɛ bɛ min, ne ka aw bamuso furu sa ni sɛbɛ min ye? Jɔntigi ta juru le tun bɛ ne ra fɔ k’a to ne ka aw fiyeere o tigi ma? A flɛ, aw fiyeerera aw ta terenbariyaw le kosɔn; aw bamuso furu sara aw ta hakɛw le kosɔn. 
Mun kosɔn ne nana, ne ma mɔgɔ ye, ne ka weleri kɛ, mɔgɔ si m’a lamina? Yala ne boro ka surun ka tɛmɛ ko a tɛ se ka aw bɔsi wa? Ne baraka man bon ka se ka aw kisi wa? K’a sɔrɔ ne sɔngɔko kelen, o bɛ kɔgɔji ja, ka baji yɛlɛma k’a kɛ kongokolon ye; jɛgɛw bɛ tori jintanya kosɔn, sabu minlɔgɔ bɛ o faga. 
Ne bɛ dibi don sankolo ra i ko fani, k’a yɔrɔ bɛɛ datugu i ko mɔgɔ min ka bɔrɔfani don.» 
Dunuɲatigi Ala ka ne karan kumacogo ra, janko ne ye mɔgɔ sɛgɛninw dɛmɛcogo lɔn ni ne ta kuma ye. Sɔgɔma o sɔgɔma a bɛ ne lakunu, a bɛ ne lakunu janko ne ye ne toro malɔ ka mɛnni kɛ i ko karamɔgɔdenw. 
Dunuɲatigi Ala ka ne toro dayɛlɛ; ne ma muruti, ne ma sekɔ kɔ fɛ. 
Ne sɔnna ka ne kɔ lɔ ne bugɔbagaw ye, ka ne ɲada lɔ ne bonbosi tufabagaw ye; minw ka ne nɛni, ka daji tu ne kan, ne ma ne ɲada dogo olugu ma. 
Nka Dunuɲatigi Ala bɛ ne dɛmɛ, o kosɔn ne kun ma suuru; o kosɔn ne fana ka ne kun gbɛlɛya i ko kabakuru, sabu ne k’a lɔn ko ne tɛna maroya. 
Min bɛ ne ta jo di ne ma, o natuma surunyara. Jɔntigi le bɛ se ka ne wele kiti ra? O tigi ye na an bɛɛ ye taga lɔ ka kuma! Jɔntigi le b’a fɛ ka ne jaraki? O tigi ye na ne kama! 
A flɛ, Dunuɲatigi Ala bɛna na ne dɛmɛ. Jɔntigi le bɛ se ka kiti ben ne kan? Ne juguw bɛɛ bɛna tigɛ ka benben i ko fanikolon, fɔ ka tumu don o ra. 
Aw ra jɔntigi le bɛ siran Matigi Ala ɲa, k’a ta jɔncɛ ta kuma lamɛn? Hali ni o tigi bɛ tagamana dibi le ra, ni yeelen t’a fɛ, a y’a jigi la Matigi Ala tɔgɔ kan, k’a boromala a ta Ala ma. 
Nka aw minw bɛɛ bɛ tasuma mana ka biɲɛ tasumamanw lalaga aw yɛrɛ ye, aw ye taga don aw yɛrɛ ta tasuma mananin na ani aw ta biɲɛ tasumamanw cɛ ra; ne boro le ka o lase aw ma, aw bɛna la ka sa tɔɔrɔ le ra. 
