Waajurikɛbaga.
7.
Tɔgɔɲuman ka fisa ni turu kasadiman ye; mɔgɔ sawagati ka fisa ni i worowagati ye. 
Ka taga sangabon na, o ka fisa sani i ye taga, ɲanagbɛbon na; sabu o yɔrɔ le ye bɛɛ labanyɔrɔ ye; mɔgɔ ɲanamanw fana ka kan ka o hakiri to o le ra. 
Ɲanasisi ka fisa ni yɛrɛko ye; sabu ɲanasisi bɛ mɔgɔ sɔn hakiriɲuman na. 
Hakiritigi ta miiriya bɛ sangabon kɔnɔ, nka hakirintan ta miiriya bɛ ɲanagbɛbonw le kɔnɔ. 
Ka mɔgɔ hakiritigi ta ladirigbɛlɛnw lamɛn, o ka fisa ni mɔgɔ hakirintan ta mɔgɔnɛgɛkumaw lamɛnni ye. 
Ŋaniyiri bɛ mankan bɔ cogo min na tasuma ra daga jukɔrɔ, mɔgɔ hakirintan ta yɛrɛko kan bɛ ten le. O fana ye kogbansan le ye. 
Mɔgɔtɔɲɔ bɛ hakiritigi kɛ fatɔ ye, bonyafɛn bɛ mɔgɔ kun yɛlɛma. 
Ko laban ka fisa ni a damina ye; sabari ka fisa ni yɛrɛbonya ye. 
I kana teliya ka dimi, sabu hakirintanw le bɛ yaala ni dimi ye o boro jukɔrɔ tuma bɛɛ. 
I kana a fɔ ko: «Mun kosɔn fɔlɔ wagati tun ka fisa ni sisan wagati ye?» Sabu o ɲininkari tɛ hakiritigiya sira ye. 
Hakiritigiya ni can bɛɛ ka kan; adamaden bɛɛ bɛ nafa sɔrɔ ale le ra. 
Hakiritigiya bɛ mɔgɔ sutara i ko wari bɛ mɔgɔ sutara cogo min na. Nka nafa min bɛ hakiritigiya ra, o ye ko ni minw k’a sɔrɔ, a bɛ si di olugu ma. 
Ala ta baara kɔrɔsi! A ka fɛn min kuturunin dan, jɔn bɛ se ka o lateren? 
Ni hɛra lon ka se, i ninsɔndiya! Nka ni sɛgɛ lon ka se, i miiri! Sabu a fla bɛɛ ye Ala nɔ le ye. Min bɛna adamaden sɔrɔ lon nataw ra, a tɛ se ka o lɔn. 
Ne ta dunuɲalatigɛ tɛ foyi ye, nka ne ka nin kow bɛɛ ye. Mɔgɔ dɔw terennin lo, nka o bɛɛ n’a ta, o bɛ sa, o tɛ sijan sɔrɔ; k’a sɔrɔ dɔw ka jugu, nka olugu bɛ sijan sɔrɔ. 
I kana i yɛrɛ kɛ mɔgɔ terennin ye k’a dama tɛmɛ, i kana a yira ko i ye hakiritigi ye k’a dama tɛmɛ. Mun na i bɛ i yɛrɛ halaki? 
I kana kɛ mɔgɔjugu ye k’a dama tɛmɛ, i kana kɛ hakirintan ye fana. Mun na i bɛna a to i ye sa i sawagati ɲa? 
I ka kan ka nin ladiri fla bɛɛ le jate mina; i kana a to a dɔ kelen ye bɔsi i ra. Mɔgɔ min bɛ siran Ala ɲa, o tigi bɛna nin fɛn fla bɛɛ minacogo lɔn. 
Hakiritigiya bɛ hakiritigi baraka bonya ka tɛmɛ hali dugu ɲamɔgɔ cɛ tan kan. 
Mɔgɔ si tɛ dugukolo kan, min terennin lo, ko a bɛ koɲuman dɔrɔn le kɛ, ko a tɛ kojugu kɛ ka ye. 
O kosɔn kuma minw bɛɛ bɛ fɔ, i kana i toro lɔ ka o bɛɛ lamɛn, ni o tɛ, i bɛna a ye ko hali i yɛrɛ ta baaraden bɛ i dangara. 
Sabu ele yɛrɛ k’a lɔn i jusukun na ko i fana ka mɔgɔ tɔw danga siɲaga caman. 
Ne ka nin kow bɛɛ sɛgɛsɛgɛ ni hakiri ye. Ne tun ko: «Ne b’a fɛ ka hakiritigiya sɔrɔ!» Nka hakiritigiya yɔrɔ janyara ne ra. 
Fɛn min lo, a yɔrɔ ka jan, a kɔrɔ ka dun, a ka dun. Jɔn le bɛ se k’a faamu sa? 
Ne ka ne yɛrɛ timinadiya ni ne jusu bɛɛ ye, janko ka hakiritigiya ni kow kɛkun jate mina, k’a sɛgɛsɛgɛ, k’a lɔn; ne ka juguya, ani hakirintanya, ani nalomanya, ani fatɔya fana kun ɲini k’a lɔn. 
Ne ka fɛn dɔ ye min ka jugu ka tɛmɛ hali saya kan: muso min bɛ mɔgɔ mina i ko jan, min jusukun bɛ mɔgɔ don jɔ ra, ani min borow bɛ mɔgɔ siri i ko nɛgɛjɔrɔkɔ. O muso ka jugu ka tɛmɛ hali saya kan. Ala ta mɔgɔɲumanw bɛ bɔsi a boro. Nka jurumunkɛbagaw bɛ to a boro. 
Waajurikɛbaga ko: Ne ka kow sɛgɛsɛgɛ kelen kelen fɔ ka taga se a kun yɛrɛ ma; ne ka min sɔrɔ, o le ye nin ye. 
Nka hali bi ne bɛ fɛn kelen ɲinina, ne ma min sɔrɔ ban. Ne ka cɛ kelen sɔrɔ cɛ waga tan cɛ ra min ye cɛ ye, nka ne ma se ka hali muso kelen sɔrɔ musow bɛɛ cɛ ra min ye muso ye. 
O bɛɛ n’a ta, ne ka min kelen sɔrɔ, o le ye nin ye: Ala ka adamadenw dan ka o ɲa, nka olugu yɛrɛ le ka o ta kow gbɛlɛya. 
