Ayuba.
34.
Elihu ka dɔ fara a ta kuma kan k’a fɔ ko: 
Aw hakiritigiw, aw ye ne ta kuma lamɛn! Aw kolɔnbagaw, aw ye aw toro malɔ ne fɛ! 
Sabu da bɛ domuni diya lɔn cogo min na, toro fana bɛ kuma nafa lɔn ten le. 
O ra, an ye can le ɲini, an ye koɲuman le jate mina ɲɔgɔn fɛ. 
Ayuba k’a fɔ ko: «Ne terennin lo, nka Ala ka ne ta jo bɔsi ne ra. 
Ne kɛra i ko faninyatigɛbaga, k’a sɔrɔ jo bɛ ne fɛ; ne ta dimi tɛ sera ka ban, k’a sɔrɔ ne ma hakɛko kɛ.» 
Ayiwa, wasoyakuma ka di jɔn ye ka Ayuba bɔ? A ka di a ye i ko ji. 
A bɛ kojugukɛbagaw le kɛ a jɛnɲɔgɔnw ye, ka mɔgɔjuguw kɛ a tagamaɲɔgɔnw ye! 
Sabu a ko: «Ni mɔgɔ k’a yɛrɛ ko diya Ala ye, a tɛ nafa foyi sɔrɔ o ra!» 
O kosɔn, aw mɔgɔ hakirimanw, aw ye ne lamɛn! Ala ni kojugu cɛ ka jan, Sebɛɛtigi Ala ni terenbariya cɛ ka jan! 
A bɛ adamaden sara ka kaɲa ni a ta kɛwalew le ye; mɔgɔ tagamacogo ka kan ni min ye, a bɛ o le kɛ i ye. 
Can ra, Ala tɛ kojugu kɛ, Sebɛɛtigi Ala tɛ bɔ can sira kan ka ye! 
Jɔn le k’a sigi dugukolo kuntigiya ra? Jɔn le k’a sigi dunuɲa bɛɛ lajɛnnin kunna? 
Ni a kɛra ko Ala tun bɛ miiri ale yɛrɛ dɔrɔn ta ko le ra, ni a tun k’a ta nɛnɛkiri ni a ta nin mina danfɛnw na, 
o bɛɛ tun bɛ sa yɔrɔnin kelen na, adamaden tun bɛ sekɔ ka kɛ buguri ye. 
Ni i bɛ ko faamu, o tuma nin lamɛn; i toro malɔ ne kumakan na! 
Yala can kɔninyabaga bɛ se ka sigi kuntigiya ra wa? Yala ele bɛ se ka kiti ben Ala terennin kan wa, Fangatigi Ala? 
Ale min b’a fɔ masacɛw ma ko: «Aw mɔgɔkolonw,» k’a fɔ kuntigiw ma ko: «Aw mɔgɔjuguw!» 
A tɛ ɲabɔ mɔgɔ fɛ ko fagama lo, a tɛ naforotigi fisaya dɛsɛbagatɔ ye; sabu a boro le ka o fla bɛɛ dan. 
O bɛɛ bɛ se ka sa yɔrɔnin kelen na. Jamana mɔgɔw bɛ se ka muruti su cɛmancɛ ra ka kuntigiw faga; fangatigiw bɛ tunu hali mɔgɔ boro tɛ se o ma. 
Sabu Ala ɲa bɛ mɔgɔ tɛmɛsiraw bɛɛ ra, a bɛ mɔgɔ ta sentako kelen kelen bɛɛ kɔrɔsi. 
O dibi tɛ yi, kojugukɛbaga bɛ se ka dogo min kɔnɔ, hali saya dibi. 
Ala mako t’a ra ko a bɛ mɔgɔ ta ko sɛgɛsɛgɛ ka mɛɛn fɔlɔ, ka sɔrɔ ka o tigi wele a ta kiti ra. 
A bɛ fangatigiw laben, hali a tɛ ɲininkari kɛ o ta ko ra; o kɔ, a bɛ mɔgɔ wɛrɛw sigi o nɔ ra, 
sabu a ka o ta kɛwalew lɔn. A bɛ o lawuri su kelen na ka o bɔ fanga ra, ka o ta ko bɛɛ cɛn. 
A bɛ o bugɔ mɔgɔ bɛɛ ɲa na i ko mɔgɔjuguw; 
sabu o ka o yɛrɛ mabɔ Ala ra, o ma hakiri sɔrɔ k’a ta kow si faamu. 
O ka dɛsɛbagatɔw lakasi ka o kasikan se Ala ma; o b’a to Ala bɛ ɲanibagatɔw kulekan mɛn. 
Nka ni Ala jera, jɔn bɛ se k’a jaraki? Ni a k’a ɲada dogo, jɔn bɛ se k’a ye? O bɛɛ n’a ta, a bɛ min kɛ siyaw ra, a bɛ se ka o kelen kɛ adamadenw bɛɛ ra; 
janko Alaɲasiranbari dɔ kana na sigi fanga ra, ka to ka jan la mɔgɔw ɲa ka o laben. 
Ayiwa, ni mɔgɔ k’a fɔ Ala ye ko: «Ne ta kojugu hakɛ bɔra ne ra ka ban, ne tɛna kojugu wɛrɛ kɛ tuun. 
Ne ɲa tɛ se ka fɛn min ye, i yɛrɛ ye o yira ne ra; ne tun ka terenbariyako minw kɛ, ne tɛna o dɔ wɛrɛ kɛ tuun.» 
Ayiwa, ele min bɛ Ala jarakira, ka kaɲa ni ele ta miiriya ye, yala Ala ka kan ka o tigi sara wa? Ele le ka kan k’a latigɛ, ne tɛ. I ka min lɔn, o fɔ! 
Mɔgɔ hakirimanw ani mɔgɔ hakiritigi minw bɛ ne lamɛnna, olugu bɛna a fɔ ne ma ko: 
«Ayuba bɛ kuma i ko mɔgɔ min tɛ ko lɔn; a bɛ kuma i ko hakiri tɛ mɔgɔ min fɛ. 
O ra, Ayuba ka kan ka kɔrɔbɔ ka se fɔ a dan ma, sabu a ta jaabicogo ni kojugukɛbagaw ta bɛɛ ka kan. 
A bɛ murutiri le farara a ta jurumunw kan; a bɛ sigiya donna an jusukun na, ka kuma caman fɔ k’a sin Ala ma.» 
