Daniyɛli.
4.
«Ne, Nebukadinɛsari, ne tun bɛ hɛra ra ne ta so kɔnɔ; ne tun wasara ne ta masabon kɔnɔ. 
Ayiwa, lon dɔ su fɛ, ne ka siko dɔ kɛ; o siko ka siranya bla ne ra. Miiriya minw nana ne fɛ, ani ne ka fɛn minw ye o siko ra, o ka ne ja tigɛ kosɛbɛ. 
Ne ka cira bla ko o ye Babilɔni lɔnnikɛbagaw bɛɛ wele ka na, janko o ye na ne ta siko kɔrɔ fɔ ne ye. 
Jinamoriw ni lagbɛrikɛbagaw ni tagamasiyɛn lɔnbagaw ni jotigiw nana. Ne ka ne ta siko fɔ o ye, nka o si ma se k’a kɔrɔ fɔ ne ye. 
O kɔ, Daniyɛli min ye Bɛlisasari ye, ale fana nana; Bɛlisasari, o ye ne ta ala tɔgɔ le ye. Ne tun k’a lɔn ko Ala saninman yɛrɛ ta hakiri bɛ Daniyɛli fɛ. Ayiwa, ne ka ne ta siko fɔ ale ye. 
Ne k’a fɔ a ye ko: ‹Bɛlisasari, ele min ye ne ta lɔnnikɛbagaw bɛɛ ta ɲamɔgɔba ye, ne k’a lɔn ko Ala saninman yɛrɛ ta hakiri le bɛ ele fɛ; gundo si man gbɛlɛn ele ma fana. Ne ka fɛn minw ye siko ra, o ye nin ye; a lamɛn, i ye a kɔrɔ fɔ ne ye. 
Ka ne to sunɔgɔ ra, ne ka min ye, o ye nin ye: Yiri dɔ tun turunin bɛ dugukolo cɛmancɛ ra, yiri jamijanba dɔ. 
O yiri bonyara, ka bonya, fɔ ka taga a kun se sankolo ma; mɔgɔw tun bɛ to dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra k’a ye. 
A flaburuw tun cɛ ka ɲi; a denw tun ka ca fana. Danfɛnw bɛɛ tun bɛ o ta domuni sɔrɔ a ra. Kongosogow tun bɛ na la a suma ra, kɔnɔw tun bɛ o ta ɲagaw la a yiriborow ra. Danfɛnw bɛɛ tun bɛ baro a yiridenw le ra. 
« ‹Ayiwa, hali bi, ka ne lanin to, ne bɛ siko ra, ne barara ka Ala ta mɛlɛkɛ saninman dɔ ye, a jigira ka bɔ sankolo ra. 
A pɛrɛnna k’a fɔ ko: Aw ye yiri ben k’a borow bɛɛ tigɛtigɛ. Aw ye a yuguyugu k’a flaburuw bɛɛ bɔn dugu ma, k’a yiridenw bɛɛ burun ka o yɛrɛgɛ; kongosogow ye bori ka bɔ a jukɔrɔ, kɔnɔw fana ye bori ka bɔ a yiriborow ra. 
Nka aw ye a ju ni a lilinw to dugukolo ra yi; aw ye a ju siri ni nɛgɛjɔrɔkɔw ni siranɛgɛjɔrɔkɔw ye, k’a to binw cɛ ra yi, gɔmiji ye a ɲigi, a ye kɛ i ko kongosogow, ka bin ɲimi. 
Adamaden hakiri min b’a ra aw ye o bɔ a ra, ka bɛgan hakiri don a kɔnɔ. A bɛna san wolonfla le kɛ o cogo ra. 
« ‹Nin ko ye Ala ta danfɛn saninmanw ta kolatigɛnin le ye; Ala ta ciraden saninmanw le k’a latigɛ, janko ninmanfɛnw bɛɛ ye a lɔn ko Ala kɔrɔtaninba ta masaya le bɛ adamadenw ta masayaw kunna, ani ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ko diyara a ye, a bɛ masaya di o tigi ma; hali mɔgɔ si tɛ mɔgɔ min jate a bɛ se ka o kɔrɔta. 
« ‹Ayiwa, ne masacɛ Nebukadinɛsari, ne ka siko min kɛ, o le ye nin ye. Ele Bɛlisasari, ele ye nin siko kɔrɔ fɔ ne ye, sabu ne ta jamana lɔnnikɛbagaw si ma se k’a kɔrɔ fɔ ne ye. Ne k’a lɔn ko ele bɛ se, sabu Ala saninman yɛrɛ ta hakiri le bɛ ele fɛ.› » 
Ayiwa, Daniyɛli, min ye Bɛlisasari ye, ale ka o kuma mɛn minkɛ, a manwuna, k’a hakiri ɲagami, fɔ a ma se ka kuma. Masacɛ ko a ma ko: «Bɛlisasari, i kana a to nin siko ni a kɔrɔ ye siranya bla i ra!» Bɛlisasari ko: «E, masacɛ, nin siko tun man kan ka kɛ ele ta ye. A tun ka kan ka kɛ i juguw ta le ye, a kɔrɔ ye fɔ i kɛrɛbagaw kama.» 
A ko: «E, masacɛ, i ka yiri min ye, ni a tun ka bon, ani baraka tun b’a ra, ani a tun ka jan fɔ a kun bɛ se sankolo ma, fɔ mɔgɔw tun bɛ to dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra k’a ye, 
ani a flaburuw tun cɛ ka ɲi, a denw tun ka ca, fɔ danfɛnw bɛɛ tun bɛ o ta domuni sɔrɔ a ra, ani kongosogow tun bɛ na la a suma ra, kɔnɔw tun bɛ o ta ɲagaw la a yiriborow ra, 
Masacɛ, o yiri ye ele yɛrɛ le ye. Ele ta baraka le bonyara, ka i ta fanga bonya fɔ k’a se sankolo ma. I ta masaya fanga sera fɔ dunuɲa yɔrɔ bɛɛ ra. 
«Ayiwa, o kɔ, i ka Ala ta mɛlɛkɛ saninman dɔ ye, o jigira ka bɔ sankolo ra, ka na a fɔ ko: ‹Aw ye yiri ben, ka cɛn pewu; nka aw ye a ju ni a lilinw to dugukolo ra yi. Aw ye a ju siri ni nɛgɛjɔrɔkɔ ni siranɛgɛjɔrɔkɔ ye k’a to binw cɛ ra yi; gɔmiji ye to k’a ɲigi, a ye to kongosogow cɛ ra yi fɔ san wolonfla.› 
Masacɛ, o kuma kɔrɔ ye nin ye. Ala kɔrɔtaninba k’a latigɛ ko fɛn min bɛna kɛ ne matigicɛ masacɛ ra, a ka o le yira. 
Lon dɔ, o bɛna i gbɛn ka bɔ adamadenw cɛ ra. I bɛna taga to ni kongosogow le ye. I bɛ bin ɲimi i ko misi. I bɛ si kɛnɛ ma, gɔmiji bɛ to ka i ɲigi, ka taga se fɔ san wolonfla, janko i ye a lɔn ko Ala kɔrɔtaninba ta masaya bɛ adamadenw ta masaya kunna; ani ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ko diyara Ala ye, a bɛ masaya di o tigi ma. 
«Nka a fɔra minkɛ ko yiri ju ni a lilinw ye to yi, o kɔrɔ ye ko i ta masaya tɔ belen bɛ yi; lon min ni i nana lɔ a ra ko sankolo tigi Ala le ye Masa ye, o lon na i bɛna sekɔ i ta masaya ra tuun. 
«Ayiwa, o ra, masacɛ, sabari ka sɔn ne ta kuma ma. I ta jurumunkow dabla, ka terenninya sira ta; juguya dabla, ka hina ɲanibagatɔw ra. Ni o kɛra, Ala bɛ se ka dɔ fara i ta hɛra kan.» 
Ayiwa, Daniyɛli ka min fɔ, o kow bɛɛ sera Nebukadinɛsari ma. 
Karo tan ni fla tɛmɛnin kɔ, Daniyɛli ta kuma kɔ fɛ, lon dɔ, ka masacɛ to a bɛ yaalayaalara a ta masaso sankaso kunna Babilɔni, a ka dugu flɛ, 
k’a fɔ ko: «E, ne ta duguba Babilɔni le ye nin ye! Ne Nebukadinɛsari yɛrɛ boro baraka le k’a lɔ, k’a kɛ ne ta masadugu ye, ka ne ta bonya ni ne ta setigiya ni ne ta masaya yira mɔgɔw ra.» 
Ayiwa, sani masacɛ ye ban o kuma ra dɔrɔn, kumakan dɔ bɔra sankolo ra, k’a fɔ ko: «Masacɛ Nebukadinɛsari, i ta masaya bɛna bɔsi i boro. 
O bɛna i gbɛn ka bɔ adamadenw cɛ ra. I bɛna taga kɛ ni kongosogow le ye. I bɛna bin ɲimi i ko misi, ka taga se fɔ san wolonfla, janko i ye a lɔn ko Ala kɔrɔtaninba ta masaya bɛ adamadenw ta masaya kunna, ani ko ni mɔgɔ o mɔgɔ ko diyara a ye, a bɛ masaya di o tigi ma.» 
O yɔrɔnin bɛɛ, o kuma kɛra can ye; o ko sera Nebukadinɛsari ma. O k’a gbɛn ka bɔ adamadenw cɛ ra, k’a bla ni kongosogow ye bin na. A ka bin ɲimi i ko misi; a tun bɛ si kɛnɛ ma, gɔmiji bɛ to k’a ɲigi. A kunsigiw nana janya k’a kɛ i ko bɔn kaman siw. A sɔninfaraw janyara k’a kɛ i ko kɔnɔw ta. 
«Ayiwa, Ala tun ka wagati min latigɛ, o dafara minkɛ, ne, Nebukadinɛsari, ne ka ne ɲa kɔrɔta ka flɛri kɛ san fɛ. Ne hakiri kɔsegira ne ma. Ne ka baraka la Ala kɔrɔtaninba ye, k’a tando, k’a bonya, ale min ye Ala banbari ye. A ta kuntigiya ye kuntigiya banbari le ye; a ta masaya bɛ yi wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ. 
Dugukolo mɔgɔw bɛɛ lajɛnnin tɛ a ɲa na foyi ye. Ni min k’a diya, a bɛ o le kɛ sankolokɔnɔfɛnw na; dugukolo mɔgɔw fana ta bɛ ten. Mɔgɔ si tɛ se k’a ta baara lalɔ, walama k’a ɲininka ko: ‹Mun na i ka nin kɛ?› 
«Ayiwa, o wagati ra, ne hakiri sekɔra ne ma. Ne ta masaya, ani a kuntigiya, ni a nɔɔrɔ, ni a bonya bɛɛ dira ne ma tuun. Ne ta jamana kuntigiw, ani ne ta jamana ɲamɔgɔw ka ne wele ka na tuun. Ne sigira ne ta masaya ra tuun, fɔ ka ne ta fanga bonya ka tɛmɛ fɔlɔ ta kan. 
O kosɔn, ne Nebukadinɛsari, ne bɛ Masa Ala, sankolo tigi tando, k’a kɔrɔta, k’a bonya. A ta kokɛtaw bɛɛ bɛnnin lo, a ta siraw bɛɛ terennin lo. Mɔgɔ o mɔgɔ bɛ a yɛrɛ bonya, a bɛ o majigi.» 
