Kitaaba Faaru'uu.
39.
Ani, «Arraba kiyyaan cubbuu akka hin dubbanne lafa dhaqu maratti ifi hin eegadha; haga nami hamaan na bira jiru, ani womaa hin dubbadhu» jedheera. 
Jecha tokkolle hin dubbatinuu cadhise; marroo waan dansa'aalle hin dubbanne; rakkinni kiyya ammoo guddataatuma ideeme. 
Gadhaan kiyya na gubatee, yaada kiyya keessatti ibiddi gabbate; achiin duuba ani arraba kiyyaan dubbadhee, 
«Mootii Waan Maraa kiyya, dhuma jiruu tiyyaa, barri jiruu tiyyaa hagam akka te'e natti himi; ani jiruun tiyya attam ariifattee dabariisatti akka jirtu beekuu ti!» jedhe. 
Ati bara jiruu tiyyaa taakkuu takkaa goote; barri jiruu tiyyaa si duratti woyitti hin laakkowamu. Dhugumaan jiruu nama maraatuu akka baafata hafuuraa tokkochaa ti. 
Dhugumaan nami akka gaaddisaa ti. Inni akkanumaan elowa; karra tuulata; ammoo ka isii fudhatu hin beeku. 
Goottaa kiyya, amma ani maan eegadha ree? Addiin tiyya si'i. 
Cubbuu tiyya mara jalaa na baasi; worri gowwooleen akka natti murganu hin godhin. 
Akka akkana rakkadhu ka godhe si waan teeteef, ani hin cadhisa; afaan kiyya hin saaqadhu. 
Dhowicha harka keetiitiin dadhabeera; dhowicha keeti na irraa kaasi. 
Ati sababa yakkaa isaatiif, nama xixxee hin adadda; akka waan qu'een nyaattee karra isaa hin balleessita. Dhugumaan nami akka baafata hafuura tokkochaa ti. 
Ee Mootiin Waan Maraa, daadimata kiyya naa dhage'i; iyya tiyyalle caqasi; imimmaan tiyyatti hin cadhisin. Ani si duratti alaga'a; akkuma abbootii tiyya ta durii keessumma'a. 
Gara hin deebinetti, gara du'aa adoo hin deemin, gammada diqqaa akka dhaggadhu, nyaara guurtee na hin ilaalin. 
