Kitaaba Faaru'uu.
16.
Ee Waaqa, ani sitti waan baqadhuuf, ati na eegi. 
Ani Mootii Waan Maraatiin, «Ati Goottaa kiyya; si'iin malee ani waan dansaa hin qabu» jedhe. 
Worri isaaf woyyoomee lafa irra le'u, ka ulfaate; ani isaanitti gammada. 
Worra waaqota dhibii waaqonfatu gadda gudda'atti isaan dhaqqaba. Ani waaqota dharaatiif ciincaa dhiigaa hin dhikeessu; afaan kiyyalle'een maqaa isaanii hin dhowu. 
Ee Mootii Waan Maraa, qoodi lafa tiyyaatii fi hireen tiyya si'i. Qoodi lafa tiyyaa harka keeti keessa jira. 
Wodaroon tiyya ta meessaa ittiin mikanu addee dansaa irra naaf buute; dhugumaan ani lafa dansaa qaba. 
Ani Mootii Waan Maraa ka gorsa naaf kennu hin leellifadha. Halkan keessalle wodanaan kiyya ifi na eeggachiisa. 
Mootiin Waan Maraa fuula kiyya dura akka naaf jiru, ani yennaa mara hin beeka. Inni midda kiyya waan jiruuf, ani hin raafamu. 
Tanaaf, gadhaan kiyya hin gammada; arrabi kiyya hin ilillisa; nafi kiyyalle sodaa malee hin foorfata. 
Ati addee worri du'e jirutti waan na hin lakkinneef, ati woyyicha keeti akka shamu hin gootu. 
Ati daandii jiru'uu natti hin mudhitta; gammadi guutuun fuula keeti dura, wonni haga bara baraa nama gammachiisu harka keeti middicha keessa jira. 
