Kitaaba Lallabaa.
2.
Ani gadhaa kiyya keessatti, «Dhaqee ifi gammachiisa; hiikkaa gammadaa qorqoree beeka» jedhee yaadadhe; sunille ammoo waan bu'aa hin qanne. 
Ani, «Kolli gowwumma'a; gammadi maan namaa godha?» jedhe. 
Qalbiin tiyya adoo qarumma'aan yaadattuu, ani daadhii woyni'iitiin ifi gammachiisiisaaf, gowwummaa hanqafatiisaaf wodhaane. Namooti bara diqqaa lafa irra le'anu yoo hujane waan bu'aa isaaniif buusu, ani dhagguu barbaade. 
Ani hujii gugurdoo huje; mana hedduu ijaarradhe; muka woyni'iille dhaabbadhe. 
Ani oorruu heddu'uu fi addee bashannanaa hedduu qopheeffadhe; isaan keessatti gosa muka midhaan buusu mara dhaabbadhe. 
Mukoota guddatu san obaasiisaaf waan bisaan itti kuufamu hujadhe. 
Ani garboota dhiiraatii fi dubarti'ii bitadhe; garboota dhibii ka mana kiyya keessatti dhalatanelle qabaayyu. Worra anaan dura Yerusaalem keessaa jiru caalaa loon bacaa, re'e'ee fi hoolee karra hedduu horadhe. 
Ani meetii, worqii, karra moototaatii fi karra kutaa biyyaa wolitti qabadheera. Faarfattoota dhiiraatii fi dubarti'ii akkasuma gursumeeyyii ilmaan namootaa itti gammaddu bacaa qabaayyu. 
Worra anaan dura Yerusaalem keessa jiru caalaa guddaa te'eera. Waan kana mara keessatti qarummaan anuma woliin jirtiiyyu. 
Waan ilti tiyyaa fi gadhaa kiyya halche mara dhaggadhe. Gadhaan kiyya Hujii tiyya maratti gammade; tun gatii eloo tiyya maraa ti. 
Te'uu malee waan harki kiyya hujee fi waan itti elowe maraayyuu yennaa ilaalu, bu'aa hin qaddu; akka nama qilleensa ari'ee ti; biyya lafaa irra wonni bu'aa qaddu hin jirtu. 
Maarre ani yaada kiyya gara qarummaa, maraattumma'aa fi gowwummaa qorqoriisaatitti deebifadhe. Nami mootii tokkoon duuba mootii te'uuf jiru, ka dur hujame caalaa maan hujuu dande'a ree? 
Akkuma ifi dukkana caalu, qarummaan akka gowwummaa caaltu dhagge. 
Nami qaroon waan isa dura jiru beeka; nami gowwaan ammoo dukkana keessa ideema; wonni isaan lamaanittuu dhufu ammoo tokkuma akka te'e hubadheera. 
Achiin duuba ani gadhaa kiyya keessatti, «Eega wonni nama gowwa'atti dhufu natti dhufu te'ee, maaniif qaroo te'e ree?» jedhee yaadadhe; gadhaa kiyya keessatti, «Tunille bu'aa hin qaddu» jedhe. 
Nami qaroon, akkuma nama gowwa'aa haga bara baraa hin qaabatamu; baroota dhufanu keessatti isaan lamaanuu hin dedhaman. Akkuma nama gowwa'aa, nami qaroolle hin du'a. 
Wonni biyya lafaa irratti hujamu waan na gaddisiiseef, ani jiruu jibbe; wonni martinuu bu'aa hin qaddu; qilleensa ari'iisa. 
Nama na duubaan dhufuuf waan lakkisuuf, ani waan biyya lafaa irratti itti elowu mara jibbe. 
Nami na duubaan dhufu sun qaroo yookiin gowwaa te'uu isaa eentu beeka? Te'uu malee inni waan ani biyyaa lafaa irratti itti elowee qarumma'aan huje san irratti abbummaa hin qabaata. Tunille bu'aa hin qaddu. 
Maarre ani waan biyya lafaa irratti itti elowe maraaf deebi'ee addii kutatiisa jalqabe. 
Sababille nami tokko hujii ifii qarumma'aan, beekkumsaa fi dandeetti'iin waan huje, achiin duuba waan qabu mara nama itti hin elowin tokkoof lakkisa. Tunille waan bu'aa hin qanne, miidhama gudda'a. 
Nami biyya lafaa irratti waan itti elowuu fi itti mixiixxatu mara keessaa bu'aa maan dhaggata? 
Barri jiruu isaa marti farraa fi gaddaan guutameera; halkanille'een qalbiin isaa hin foorfattu. Tunille bu'aa hin qaddu. 
Nami nyaatee, unee, waan hujatetti gammadiisa caalaa wonni dansaan inni hujuu dande'u hin jirtu. Tunille Waaqa biraa akka dhuttu dhagge; 
Waaqaan malee, eentu nyaatuu yookiin gammaduu dande'a ree? 
Waaqi nama isa gammachiisuuf qarummaa, beekkumsaa fi gammada kenna; nama cubbicha ammoo karra wolitti qabee tuulee, nama Waaqa gammachiisuuf dabarsee akka kennu godha. Tunille bu'aa hin qaddu; qilleensa ari'iisa. 
