2 Saamuʼeel.
22.
Daawit yommuu Waaqayyo harka diinota isaa hundaa fi harka Saaʼol jalaa isa baasetti dubbii Faarfannaa kana Waaqayyoof faarfate. 
Innis akkana jedhe: “Waaqayyo kattaa koo ti; daʼannoo kootii fi oolchaa koo ti; 
Waaqni koo kattaa koo kan ani kooluu itti galuu dha; inni gaachana kootii fi gaanfa fayyina koo ti. Inni daʼannoo koo cimaa, kooluu kootii fi fayyisaa koo ti; ati namoota humnaan namatti kaʼan jalaas na baasta. 
“Ani Waaqayyo galanni isaaf malu sana nan waammadha; diinota koo jalaas nan baraarama. 
Dambaliin duʼaa na marseera; lolaan badiisaas na liqimseera. 
Funyoon siiʼool natti marame; kiyyoon duʼaas natti dhufe. 
“Ani dhiphina koo keessatti Waaqayyoon nan waammadhe; Waaqa kootti nan iyyadhe. Innis mana qulqullummaa isaatii sagalee koo dhagaʼe; iyyi koos gurra isaa seene. 
Lafti ni hollatte; ni sochootes; hundeewwan samiiwwanii ni raafaman; sababii inni dheekkameefis isaan ni hollatan. 
Aarri funyaan isaatii ol baʼe; ibiddi waa barbadeessu afaan isaatii baʼe; cileen bobaʼus afaan isaatii baʼe. 
Inni samiiwwan tarsaasee gad buʼe; duumessoonni gurraachis miilla isaa jala turan. 
Inni kiirubeelin yaabbatee barrise; qoochoo qilleensaatiinis ol baʼe. 
Inni dukkana, duumessa samii kan bokkaadhaan dukkanaaʼe immoo godoo isaa godhate. 
Ifa fuula isaa keessaas bakakkaan balaqqisee baʼe. 
Waaqayyo samiidhaa ni qaqawweessaʼe; sagaleen Waaqa Waan Hundaa Oliis ni dhagaʼame. 
Inni xiyya isaa darbatee diinota bittinneesse; bakakkaas gad dhiisee isaan fixe. 
Dheekkamsa, Waaqayyootiin humna hafuura funyaan isaatii baʼuutiinis sululawwan galaanaa ifatti baafaman; hundeewwan lafaas qullaa hafan. 
“Inni ol gubbaadhaa gad hiixatee na qabe; bishaanota gad fagoo keessaas na baase. 
Inni diina koo isa jabaa jalaa, amajaajota koo warra akka malee natti ciman jalaas na baase. 
Isaan guyyaa rakkina kootti natti dhufan; Waaqayyo garuu gargaarsa koo ture. 
Inni iddoo balʼaatti na baase; waan natti gammadeefis na oolche. 
“Waaqayyo akkuma qajeelummaa kootiitti naa kenneera; akkuma qulqullina harka koottis na badhaase. 
Ani karaa Waaqayyoo eegeeraatii; Waaqa koo irraa garagalee hammina hin hojjenne. 
Seerri isaa hundinuu fuula koo dura jira; anis ajaja isaa irraa hin jalʼanne. 
Ani fuula isaa duratti mudaa hin qabu ture; cubbuu irraas of eeggadheera. 
Waaqayyo akkuma qajeelumma kootti, akkuma ani fuula isaa duratti qulqulluu taʼettis na badhaaseera. 
“Ati nama amanamaatti amanamummaa kee argisiifta; nama mudaa hin qabnettis kan mudaa hin qabne taata; 
nama qulqulluutti qulqulluu taata; nama jalʼaatti immoo jalʼaa taata. 
Ati warra gad of qaban ni oolchita; warra of tuulan immoo gad deebisuuf iji kee isaan ilaala. 
Yaa Waaqayyo, ati ibsaa koo ti; Waaqayyo dukkana koo ifatti ni geeddara. 
Ani gargaarsa keetiin loltoota dhiibbadhee nan deema; Waaqa kootiinis dallaa utaaluu nan dandaʼa. 
“Waaqa kana, karaan isaa mudaa hin qabu; dubbiin Waaqayyoo hirʼina hin qabu. Warra isatti kooluu galan hundaaf inni gaachana taʼa. 
Waaqayyo malee Waaqni eenyu? Waaqa keenya malees Kattaan eenyu? 
Kan humna na hidhachiisu, kan akka karaan koos nagaa taʼu godhu Waaqa. 
Inni miilla koo akka miilla borofaa godha; iddoo ol dheeraa irras na dhaabachiisa. 
Inni harka koo waraanaaf leenjisa; irreen koos iddaa naasii dabsuu ni dandaʼa. 
Ati gargaarsa kee kan nama fayyisu gaachana naaf goota; gargaarsi kees nama guddaa na godhe. 
Akka koomeen koo hin mucucaanneef, miilla kootiif daandii balʼifteerta. 
“Ani diinota koo ariʼee nan balleesse; hamma isaan barbadaaʼanittis ani duubatti hin deebine. 
Ani guutumaan guutuutti isaan nan barbadeesse; isaan deebiʼanii kaʼuu hin dandaʼan; isaanis miilla koo jalatti ni kufan. 
Ati lolaaf humna na hidhachiifte; amajaajota koos fuula koo duratti gad deebifte. 
Akka diinonni koo dugda duubatti deebiʼanii baqatan gooteerta; anis amajaajota koo barbadeesseera. 
Isaan gargaarsaaf iyyan; garuu kan isaan oolchu tokko iyyuu hin turre; gara Waaqayyoottis ni iyyatan; inni garuu deebii hin kennineef. 
Anis akkuma awwaara lafaatti isaan nan daake; bulleessees akkuma dhoqqee daandii irraatti isaan dhidhiite. 
“Ati lola namootaa jalaa na baafteerta; mataa sabootaa gootee na jiraachifteerta. Sabni ani hin beekne na tajaajila; 
namoonni ormaa na sossobatan; isaan akkuma waaʼee koo dhagaʼaniin naaf ajajaman. 
Isaan hundi abdii kutatan; hollachaas daʼannoo isaanii jabaa keessaa baʼan. 
“Waaqayyo jiraataa dha! Kattaan koo haa eebbifamu! Waaqni koo, Kattaan, Fayyisaan koo ol ol haa jedhu! 
Inni Waaqa haaloo naa baasu, kan sabootas na jala galchu, 
kan diinota koo jalaas bilisa na baasuu dha. Ati amajaajota kootii ol na goota; gooltota jalaas na baafte. 
Kanaafuu yaa Waaqayyo, ani saboota gidduutti sin leellisa; faarfannaa galataa illee maqaa keetiif nan faarfadha. 
“Inni moʼannaawwan gurguddaa mootii isaatiif ni kenna; dibamaa isaa Daawitii fi sanyii isaatiif, araara bara baraa ni argisiisa.” 
