Fakkeenya.
5.
Yaa ilma ko, ogummaa koo qalbeeffadhu; hubannaa kootiif illee gurra kenni; 
kunis akka ati hubannaa turfattee arrabni kees beekumsa kuufattuuf. 
Hidhiin ejjituu damma coccobsa; haasaan ishee zayitii caalaa lallaafa; 
dhuma irratti garuu isheen akkuma hadhooftuu hadhoofti; akkuma goraadee afaan lamaas qara qabeettii dha. 
Miilli ishee gara duʼaatti gad buʼa; tarkaanfiin ishee awwaalatti nama geessa. 
Isheen waaʼee karaa jireenyaa dhimma hin qabdu; daandiin ishee jalʼaa dha; isheen garuu kana hin beektu. 
Egaa yaa ilmaan ko, mee na dhagaʼaa; waan ani jedhu irraa gara kamitti iyyuu hin gorinaa. 
Karaa keessan ishee irraa fageeffadhaa; balbala mana isheetti hin dhiʼaatinaa; 
kunis akka ati ulfina kee nama biraatiif, umurii kees nama namaaf hin naaneef hin kennineef; 
akkasumas qabeenya kee ormatu nyaata; dadhabbiin kees mana alagaa badhaasa. 
Dhuma jireenya keetiitti, yeroo foonii fi dhagni kee dhumutti ati ni aadda. 
Atis akkana jetta; “Ani akkamittin adabamuu jibbee! Garaan koos akkam sirreeffamuu tuffate! 
Ani barsiistota kootiif hin ajajamne yookaan qajeelchitoota koo hin dhaggeeffanne. 
Ani waldaa guutuu gidduutti qarqara badiisaa gaʼeen ture.” 
Eela kee keessaa bishaan, boolla bishaanii kee keessaa immoo bishaan qulqulluu dhugi. 
Burqaan kee guutee daandii irra, bishaan kee kan yaaʼus oobdii keessa dhangalaʼuu qabaa? 
Isaan kan kee haa taʼan; ormi si wajjin qooddachuu hin qabu. 
Burqaan kee haa eebbifamu; niitii dargaggummaa keetiitti gammadi. 
Isheen miidhagduu akka borofaa, bareedduu akka gadamsaa ti; harmi ishee yeroo hunda sitti haa tolu; yeroo hunda jaalalli ishee si haa boojiʼu. 
Yaa ilma ko, ati maaliif ejjituudhaan boojiʼamta? Maaliif bobaa niitii nama biraa hammatta? 
Karaan namaa guutumaan guutuutti fuula Waaqayyoo dura jiraatii; innis daandii namaa hunda ni toʼata. 
Balleessaan nama hamaa isuma qabaata; funyoon cubbuu isaa jabeessee isa qaba. 
Inni sababii adabamuu dhabeef duʼa; guddinni gowwummaa isaas karaa irraa isa balleessa. 
