26
ઈસુવાલ માઆઇ ટાકના આવાડ કોઅતાહા
(માર્ક 14:1-2; લુક. 22:1-2; યોહા. 11:45-53)
1 જોવે ઈસુય યો બોદ્યો વાતો આખ્યો પાછે, પોતાના શિષ્યહાન આખતો લાગ્યો, 2 આમી પાસ્કા સણ એને બેખમીર બાખ્યે સણ બેન દિહયા પાછે સુરુ ઓઅનારો હેય, એને માન, માઅહા પોહાલ હુળીખાંબાવોય ચોડવાહાટી દોઆડી દી. 3 તોવે મુખ્ય યાજક એને લોકહા આગેવાન કાયફા નાંવા મહાયાજકા ગોઆ બાઆપુર યોખઠા જાયા. 4 એને ચ્યાહાય મિળીન ઈસુલ અપમાનિત રીતે દોઇન ચ્યાલ માઆઇ ટાકાડના વિચાર કોઅયો. 5 બાકી ચ્યા આખે કા, “આપહાન પાસ્કા સણા દિહે એહેકેન નાંય કોઅરા જોજે, કાહાકા લોકહામાય દામાલ ઉસબી જાય.”
ઈસુવોય બોજ કિમત્યા અત્તાર તેલ રેડયા
(માર્ક 14:3-9; યોહા. 12:1-8)
6 ચ્યે સમયે ઈસુ બેથાનીયા શેહેરામાય સિમોના ગોઅમે, જ્યાલ ઈસુય કોડા બીમાર્યે માઅને હારો કોઅલો આતો ખાં બોઠેલ. 7 ઓલહામાય યોક બાય સંગેમરમર દોગડા બોનાવલી યોક બાટલી લેય યેની, જ્યેમાય અત્તાર તેલ બોઅલાં આતા, જીં ચોખ્ખાં જાટામાસીથી બોનાડલા અત્તાર તેલથી બોઅલાં આતા, એને બાટલ્યે મુયાઈહને તોડી દેના, એને તી ઈસુલ સન્માન દાંહાટી ઈસુ માથાવોય બોદા અત્તાર તેલ રેડી દેના. 8 શિષ્યહાય ઈ દેખ્યાં તોવે ખિજવાઈન બોદા આખા લાગ્યા, અત્તાર કાહા બોગાડયા? 9 ઈ બોજ મોઅગાં વેચાતાં એને ચ્યા પોયહા ગોરીબાહાન વાટી દેવાતા. 10 ઈસુવે ઈ જાઇન આખ્યાં, “તુમા બાયેલ કાય કોઅરા ખીજવાતાહા? ચ્યે તે મા હાટી હારાં કામ કોઅયા. 11 કાહાકા ગોરીબ લોક તુમહેપાય કાયામ રોઅનારાજ હેતા બાકી આંય તુમહેઆરે કાયામ નાંય હેતાઉ. 12 ચ્યે મા શરીરાવોય જીં અત્તાર તેલ રેચવ્યાહા, તી માન દાટાહાટી તિયારી કોઅયી. 13 આંય તુમહાન હાચ્ચાં આખતાહાવ કા આખા દુનિયામાય જાં કેસ હારી ખોબાર આખવામાય યી, તાં એલ્યેય માંહાટી જીં કોઅયાહાં, તીં ચ્યે યાદગીર્યેહાટી આખવામાય યી.”
ઈસુવાલ દોઅઇ દેનારો યહૂદા ઇસ્કારીયોત
(માર્ક 14:10-11; લુક. 22:3-6)
14 તોવે યહૂદા ઇસ્કારીયોત જો બાર શિષ્યહા માઅને યોક શિષ્ય આતો, તો મુખ્ય યાજકાહાપાય ગીયો એને આખ્યાં. 15 એને ચ્યે આખ્યાં ચ્યાલ આંય તુમહે કોબજે કોઅઇ દિહી, તુમા માન કાય દાહા? ચ્યાહાય ચ્યાલ તીહી ચાંદ્યે સિક્કા તોલીન દેય દેના. 16 પાછે તો ઈસુવાલ ચ્યાહા આથામાય દોઆડી દેઅના મોકો હોદતો લાગ્યો.
શિષ્યહાઆરે પાસ્કા સણા છેવાટલા ખાઅના
(માર્ક 14:12-21; લુક. 22:7-14,21-23; યોહા. 13:21-30)
17 “બેન દિહયા પાછે, બેખમીર પાસ્કા સણા પેલ્લે દિહે શિષ્યહાય ઈસુવાપાય જાયને આખ્યાં તું આમહાન કેછ દોવાડા માગતોહો કા આમા પાસ્કા ખુશ્યે હાટી ખાઅના તિયાર કોઅજે કા આપા ખાજે?” 18 ચ્યે આખ્યાં શેહેરામાય ફલાણા પાય જાયા એને ચ્યાલ આખી દેજા કા ગુરુ આખહે કા, મા દિહી પાહાય યેય પોઅચ્યોહો, તો ગોઆમાય આંય મા શિષ્યહાઆરે પાસ્કા સણા જેવાણ કોઅહી. 19 ઈસુવે આખ્યાં તેહે શિષ્યહાય કોઅયા એને તાં ચ્યાહાય પાસ્કા સણા જેવાણા તિયારી કોઅયી. 20 રુવાળી પોડી, તોવે તો બાર શિષ્યહાઆરે ખાઅના ખાં બોઠો. 21 જોવે ચ્યા ખાત તોવે ચ્યાય આખ્યાં કા આંય તુમહાન હાચ્ચી વાત આખતાહાવ તુમહેમાઅનો યોક જાંઆ માન દોઈ દી. 22 જોવે ચ્યા ઈ વાત વોનાયા, ચ્યાહાન બોજ દુઃખ લાગ્યા, એને ચ્યા પાછા-પાછા સાવાલ પુછા લાગ્યા કા, “કાય તો આંય હેતાઉ કા?” 23 ચ્યે ચ્યાહાન આખ્યાં જ્યાંય મા થાળ્યેમાય આથ ટાક્યોહો તોજ માન દોઅય દી. 24 આંય, માઅહા પોહો મોઅઇ જાહીં કાહાકા પવિત્રશાસ્ત્રમાય લોખલાં હેય, બાકી ચ્યા માઅહાન બોજ કોઠાણ શિક્ષા ઓરી જો માન દોઅય દાંહાટી મોદાત કોઅહે ચ્યા માઅહાહાટી, જો કાદાં ચ્યાલ જન્મોજ નાંય દેતા તીં હારાં ઓઅતા. 25 તોવે ચ્યાલ દોઅય દેનારો યહૂદાય આખ્યાં, “ઓ ગુરુ, તો આંય હેતાઉ કા?” ઈસુય ચ્યાલ આખ્યાં “તુયે પોતેજ આખી દેના.”
પ્રભુભોજ
(માર્ક 14:22-26; લુક. 22:15-20; 1 કરિં. 11:23-25)
26 જોવે ચ્યા ખાત તોવે, ઈસુવે બાખ્યે ટુકડો લેદો, એને બાખ્યેહાટી પોરમેહેરા આભાર માન્યા એને, મુડીન શિષ્યહાન દેની, એને ચ્યે આખ્યાં, “લા એને ખાં, ઈ મા શરીર હેય.” 27 પાછે ઈસુવે દારાખા રોહા પિયાલો લેદો, એને પોરમેહેરા આભાર માનીન તીં ચ્યા શિષ્યહાન દેના, એને ચ્યા બોદહાય ચ્યામાઅને પિદાં. 28 એને ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “ઓ દારાખા રોહો મા લોય હેય, મા લોય ઘોણા લોકહા પાપહા માફ્યે હાટી વોવાડલાં જાહે, ઓ ચ્યા વાયદા સાબિત કોઅરી જો પોરમેહેર પોતે લોકહાઆરે બોનાવી રિઅલો હેય. 29 આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખતાહાવ કા, ચ્યા પાછે, આંય ચ્યા દિહયા લોગુ પાછે કોવેજ દારાખા રોહો નાંય પિયું, જાંઉ લોગુ આંય પોરમેહેરા રાજ્યામાય નોવો દારાખા રોહો નાંય પીયહીં”. 30 તોવે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્યહાય પાસ્કા ગીતે આખ્યે એને પોરમેહેરા સ્તુતિ કોઅયી, એને યેરૂસાલેમ શેહેરા બાઆ જાતા રિયા એને જૈતુન ડોગા ઉપે ચાલ પોડ્યા જો પાહાય આતો.
પિત્તરા નાકારના ભવિષ્યવાણી
(માર્ક 14:27-31; લુક. 22:31-34; યોહા. 13:36-38)
31 તોવે ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, તુમા બોદા માન છોડીન નાહી જાહા, જેહેકોય લોખલાં હેય કા, આંય મેંડવાળ્યાહાલ ઠોકીહી એને, ગેટેં ટોળામાઅને વેરગાઈ જાઅરી. 32 બાકી મા મોઅલાહામાઅને જીવી ઉઠના પાછે, આંય તુમહે પેલ્લા ગાલીલ ભાગામાય જાહીં, એને તાં મીળહી. 33 બાકી પિત્તરે ઈસુવાલ આખ્યાં કા, “જેરુ બોદાજ છોડીન નાહી જાય, બાકી આંય તુલ છોડીન નાંય જાંઉ.” 34 ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં કા આંય તુલ હાચ્ચી વાત આખહુ કા આજે રાતી કુકાડ વાહાય ચ્યા પેલ્લા તું તીનદા એહેકેન આખહે કા આંય ચ્યાલ નાંય વોળખું. 35 પિત્તરે આખ્યાં, “એને તોઆરે માન મોરાં બી પોડી, તેરુંબી આંય કોવેજ નાંય આખું કા આંય નાંય વોળખું,” એને યેજપરમાણે બોદા શિષ્યહાય એહેંજ આખ્યાં.
ગેતસેમાની બાગમાય ઈસુવા પ્રાર્થના
(માર્ક 14:32-42; લુક. 22:39-46)
36 ચ્યા પાછે ઈસુ ચ્યાહાઆરે ગેતસેમાને નાંવા જાગાવોય યેનો એને ચ્યે શિષ્યહાન આખ્યાં કા તુમા ઈહીં બોહીજા “આંય જાયન પોરમેહેરાલ પ્રાર્થના કોઅહુ.” 37 એને ચ્યે પિત્તર જબદી પોહો યાકૂબ એને યોહાન ચ્યાઆરે ગીયા એને આજુ વાયજ દુર લેઈને ગીયો, એને પાછે તો બોજ દુઃખી એને નિરાશ ઓઅઇ રીયલો આતો. 38 તોવે ચ્યે શિષ્યહાન આખ્યાં, “મા જીવ બોજ દુઃખી હેય, ઓહડા લાગહે કા મા જીવ નિંગી જાય: તુમા ઈહીં રિયા એને જાગતા રોજા.” 39 પાછો ઈસુ વાહાયોક દુઉ ગીયો એને મેંડયે પોડયો એને પોતે ચેહેરો દોરત્યેવોય ટેકાડી દેનો એને પ્રાર્થના કોઅરા લાગ્યો, “ઓ પિતા, નોકીજ બોની હોકેત યા દુઃખા પિયાલો માથી દુઉ ઓઅઇ જાય, તેરુંબી જેહેકોય આંય વિચારતાહાવ તેહેકેન નાંય, બાકી જેહેકોય તું વિચારતો તેહેકોયનુજ ઓએ.” 40 તો પાછો શિષ્યહાપાય યેનો તોવે ચ્યે ચ્યાહાન હુતલા દેખ્યા એને પિત્તરાલ આખ્યાં, “કાય તુમહાન યોક કલાક બી નાંય જાગતા રોવાયાં? 41 જાગતા એને પ્રાર્થના કોઅતા રા, કા તુમા પરીક્ષામાય નાંય પોડે, તુમહે આત્મા તે હાચ્ચાં કોઅરા તિયારી હેય, બાકી શરીર નોબળાં હેય.” 42 આજુ યોકદા પાછા જાયને ચ્યે ઓહડી પ્રાર્થના કોઅયી કા, ઓ મા આબા જોવે વાટકો પિયા વોગાર માયેપાઅને નાંય ઓટી હોકે, તે તું તો મોરજયેકોય ઓઅરા દે. 43 પાછા યેઇન ઈસુય ચ્યાહાન હુતલા દેખ્યા, કાહાકા ચ્યાહા ડોળા નિંદે કોઇન બાઆય ગીઅલા આતા. 44 ચ્યાહાન છોડીન તો પાછો ગીયો, એને તીજ વાત પાછી આખીન, તીજેદા પ્રાર્થના કોઅયી. 45 પાછા શિષ્યહાપાય યેયન ચ્યે ચ્યાહાન આખ્યાં, આજુબી તુમા હુતલાજ રા એને આરામ કોઅતાજ રા, ઓલહાંજ આમી, “એઆ આમી મા સમય યેય ગીઅલો હેય માન, માઅહા પોહાલ પાપી લોકહા આથામાય દેય દી. 46 ઉઠા, ચાલા, એઆ, જો માન દોઅવાડી દાંહાટી મોદાત કોઅઇ રિઅલો હેય, તો આમી યેય રિઅલો હેય.”
ઈસુલ દોઅય લેઅના
(માર્ક 14:43-50; લુક. 22:47-53; યોહા. 18:3-12)
47 એને તો આજુ બોલહે ઓલાહામાયજ, યહૂદા ઇસ્કારીયોત જો બાર શિષ્યહા માઅને યોક જાંઆ આતો તાં યેનો, ચ્યા હાતે બોજ લોક આતા, યા લોક મુખ્ય યાજક એને યહૂદી આગેવાનાહાથી દોવાડલા આતા, યહૂદા હાતે આતા ચ્યા લોકહાપાંય તારવાયો એને ડેંગારા લેયને યેના. 48 યહૂદા ઇસ્કારીયોત, જો ચ્યાલ દોઅવાડી દાંહાટી નિશાણી દેનેલ કા, જ્યાલ આંય પ્રેમ કોય ગુળા દાવ તોજ હેય, ચ્યાલ દોઓઈ લેજા. 49 યહૂદા ઇસ્કારીયોત યેનો, એને તારાતુજ ઈસુવાપાય જાયને આખ્યાં, “ઓ ગુરુ, સલામ” એને ચ્યે ચ્યાલ બોજ ગુળા દેના. 50 ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, “ઓ હાંગાત્યા, જીં કામ કોઅરાહાટી તું ઈહીં યેનો, તી કોઅઇ લે” તોવે ચ્યા લોકહાય ઈસુવાપાય યેયન ચ્યાલ દોઅય લેદો. 51 એને એએ ઈસુવા હાંગાત્યા માઅને યોક શિષ્યે આથ લાંબો કોઇન તારવાય કાડી એને મહાયાજકા ચાકારા ઉપે ચાલાડી એને ચ્યા કાન કાપી ટાક્યો. 52 તોવે ઈસુવે ચ્યાલ આખ્યાં, તો તારવાય ચ્યા જાગે પાછી થોવી લે, કાહાકા તારવાય ચાલાડનારા હેય, ચ્યા બોદા તારાવાયે કોઇન મોઅઇ જાય. 53 કાય તું નાંય હોમજે, તો જોવે આંય મા આબાપાય માગુ તોવે તારાત તો હોરગા દૂતા બાર સૈન્યા કોઅતા વોદારે સૈન્યા ટોળો નાંય દોવાડે કા? 54 બાકી જોવે પવિત્રશાસ્ત્રા વાતો કેહેકેન પુરાં ઓઅઇ, જ્યામાય લોખલાં હેય કા ઈ બોદા યેજપરમાણે તી પુરાં ઓરા જોજે? 55 ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “કાય તુમા માન ડાખૂ હોમજીન દોઓરાં હાટી તારવાય એને ડેંગારા લેઈને યેનાહા કા? એને આયતે દિને દેવાળામાય તુમહેઆરે રોઇન હિકાડૂ, તેરુ તુમાહાય માન નાંય દોઅયેલ. 56 બાકી ઈ યાહાટી ઓઅયા કા, ભવિષ્યવક્તાહા લોખલાં હેય તી પુરાં ઓઅઇ જાય.” એને તોવે બોદા શિષ્ય ચ્યાલ છોડીન નાહી ગીયા.
મુખ્ય યાજકા હામ્મે ઈસુ
(માર્ક 14:53-65; લુક. 22:54-55,63-71; યોહા. 18:13-14,19-24)
57 બાકી ઈસુવાલ દોઇન ચ્યા ચ્યાલ કાયફા નાંવા મહાયાજકાપાય લેય ગીયા, તાં મૂસા નિયમ હિકાડનારા ગુરુ એને આગેવાન યોખઠા ઓઅલા આતા. 58 પિત્તર દુઉ લોગુ ચ્યા પાહલા-પાહલા મહાયાજકા ગોઆ બાઆપુર લોગુ ગીયો, એને માજા જાયન કાય ઉસબે તી એરા ચાકારા આરે બોહી ગીયો. 59 મુખ્ય યાજક એને બોદયે સોબા યેય ઈસુવાલ માઆઇ ટાકાડાંહાટી ઈસુવા વિરુદમાય સાબિતી હોદેત, 60 બાકી બોજ જુઠા સાક્ષી યેના તેરુ યોકબી નાંય જોડી, સેલ્લે બેન સાક્ષી યેના. 61 “ચ્યાહાન આખ્યાં કા એલે એહેકેન આખ્યેલ કા પોરમેહેરા દેવાળાલ તોડી પાડહીં એને તીન દિહીહયામાય આંય તી બાંદી હોકીહી.”
62 તોવે મહાયાજકે બોદહા વોચમાય ઉબા રોઇન ઈસુવાલ પુછ્યાં, “કાહા તું જાવાબ નાંય દેય? યા લોક તો વિરુદમાય કાય સાક્ષી દેતાહા?” 63 બાકી ઈસુ ઠાવકોજ રિયો, તોવે મહાયાજકાય ચ્યાલ આખ્યાં “આંય તુલ જીવતા પોરમેહેરા નાંવે કોસામ આખતાહાવ, આમહાન જાવાબ દે તું પોરમેહેરા પોહો ખ્રિસ્ત હેતો કા?” 64 ઈસુવે ચ્યાહાન આખ્યાં, “તુયે હાચ્ચાં આખ્યાં, બાકી આંય આખતાહાવ કા આમી પાછે તુમા માઅહા પોહાલ બોજ સામર્થ હાતે પોરમેહેરા જમણી એછે બોઠલો એઅહા એને આકાશા વાદળામાઅરે યેતો એઅહા.” 65 તોવે મહાયાજક વોનાયોકા ઈસુય કાય આખ્યાં, તોવે મુખ્ય યાજક ચ્યા પોતેજ ફાડકે ફાડી ટાક્યેં એને બોજ ખિજવાય ગીયો એને આખ્યાં કા, “આમી આપહાન બિજા સાક્ષીદારા જરુર નાંય હેય, તુમા ચ્યાલ પોરમેહેરા નિંદા કોઅતા વોનાયાહા.” 66 આમી તુમહે કાય આખના હેય? ચ્યા બોદા યે વાતે સહમત આતા કા ઈસુ ગુનેગાર હેય એને મોઅરા લાયકે હેય. 67 તોવે ચ્ચાહાય ચ્યા મુંયા ઉપે થુપ્યાં, એને ચ્યા મુંય ડાકીન ઠોકાં લાગ્યા. 68 એને એહેકેન આખીન ચ્યા મશ્કરી કોઅયી, “ઓ ખ્રિસ્ત, જોવે તું યોક ભવિષ્યવક્તો હેય તે આમહાન આખ કા તુલ કુંયે ઠોક્યાં?” એને ચાકારાહાય ચ્યાલ દોઇન થાપડાહાકોંય ઠોક્યાં.
પિત્તરા ઈસુવાલ નાકાર કોઅના
(માર્ક 14:66-72; લુક. 22:56-62; યોહા. 18:15-18,25-27)
69 પિત્તર બાઆપુર બોઠલો આતો તોવે યોક દાસી ચ્યા પાહાય યેયન આખ્યાં તુંબી ગાલીલ ભાગા માઅહું ઈસુવાઆરે આતો. 70 બાકી તો બોદહા દેખતા નાંય માના લાગ્યો એને ચ્યે આખ્યાં તું કાય આખતીહી તી આંય નાંય જાઅઉ. 71 એને જોવે તો દોરવાજા એછે જાં લાગ્યો તોવે યોક બીજી દાસીય ચ્યાલ દેખ્યો એને તાં ઉબા રિઅલાહામાઅને આખ્યાં “એલો નાજરેત ગાવા ઈસુવાઆરે આતો.” 72 એને તો પાછો નાંય માનતો લાગ્યો એને કોસામ ખાયન આખ્યાં, “આંય ચ્યા માઅહાન બિલકુલ નાંય વોળખું. 73 થોડી વાઆમાય તાં ઉબા રીઅલા માઅહાય યેયન પિત્તરાલ આખ્યાં નોક્કી તું હોગો ચ્યા માઅનોજ હેતો, તો બોલી હોગી તુલ દેખાડી દેહે.” 74 તોવે પિત્તર હારાપ દાં લાગ્યો એને કોસામ ખાયન આખતો લાગ્યો કા, “આંય એલા માઅહાન નાંય વોળખું, જ્યા માઅહા બારામાય તુમા વાત કોઅતાહા.” તોવે ચ્યેજ ગેડયે કુકાડ વાહાયો. 75 તોવે ચ્યેજ ગેડયે કુકાડ બીજાદા વાહાયો એને પિત્તરાલ ઈસુવા આખલી વાત યાદ યેની, “કુકાડ વાહાયી ચ્યા પેલ્લા તું માન તીનદા નાકાર કોઅઇ દેહે કા તું માન નાંય વોળખે” એને તોવે પિત્તર ચ્યા પોતે દુ:ખાલ તાબામાંય નાંય કોઅઇ હોક્યો એને તો હુંઅકા ટાકીન રોડાં લાગ્યો.