Ezekiel.
30.
Nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, isugid mo ang akon mensahi sa mga taga-Egypt. Silinga sila nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling: Maghibi kamo sing tudo tungod sa inyo palaabuton nga kalaglagan. 
Kay madali na lang mag-abot ina nga adlaw, ang adlaw nga magahukom ang Ginoo. Magal-om kag madulom ina nga adlaw para sa mga nasyon. 
Pagasalakayon ang Egypt, kag magaantos ang Ethiopia. Madamo ang mapatay sa Egypt, kag panguhaon ang iya sini nga manggad, kag gub-on ini. 
Sa sina nga inaway, magakalamatay ang mga taga-Ethiopia, Put, Lydia, Arabia, Libya, kag ang iban pa nga mga nasyon nga kadampig sang Egypt. 
Ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga malaglag gid ang mga kadampig sang Egypt, kag madula ang ginapabugal niya nga gahom. Magakalamatay ang iya mga pumuluyo halin sa Migdol pakadto sa Aswan. 
Mangin pinakamamingaw ang Egypt sa tanan nga nasyon, kag ang iya mga banwa mangin pinakaguba sa tanan nga banwa. 
Kon sunugon ko na ang Egypt kag magkalamatay ang tanan nga nagadampig sa iya, mahibaluan sang iya mga pumuluyo nga ako amo ang Ginoo. 
“Sa sina nga tion, mapadala ako sang mga mensahero nga nagasakay sa mga sakayan sa pagpahadlok sa mga taga-Ethiopia nga nagapatawhay-tawhay lang. Mahadlok gid sila sa tion nga laglagon ang Egypt, kay sigurado gid nga magaabot ina nga tion.” 
Nagsiling pa gid ang Ginoong Dios, “Gamiton ko si Haring Nebucadnezar sang Babilonia sa pagpamatay sang madamo nga katawhan sang Egypt. 
Siya kag ang iya mga soldado, nga pinakamapintas sa tanan nga nasyon, ipadala ko sa Egypt sa paglaglag sini. Salakayon nila ini, kag magalalapta ang mga patay bisan diin. 
Pamalahon ko ang Suba sang Nilo, kag itugyan ko ang Egypt sa malain nga mga tawo. Ipalaglag ko ang bilog nga nasyon sang Egypt kag ang tanan nga ara dira paagi sa taga-iban nga lugar. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.” 
Nagsiling pa gid ang Ginoong Dios, “Laglagon ko man ang mga imahen sang mga dios-dios sa Memfis. Wala na sing may maggahom sa Egypt, kag pahadlukon ko ang tanan nga pumuluyo sini. 
Himuon ko nga mamingaw ang Patros, sunugon ko ang Zoan, kag silutan ko ang Tebes. 
Ipaagom ko ang akon kaakig sa Pelusium, ang mabakod nga depensa sang Egypt, kag pamatyon ko ang madamo nga katawhan sang Tebes. 
Sunugon ko ang Egypt! Magaugayong sa kasakit ang Pelusium. Malaglag ang Tebes, kag permi lang mahadlok ang Memfis. 
Magakalamatay sa inaway ang pamatan-on nga mga lalaki sang Heliopolis kag sang Bubastis, kag ang magkalabilin nga mga tawo sa sini nga mga banwa pagabihagon. 
Kon laglagon ko na ang gahom sang Egypt, mangin madulom ina nga adlaw para sa Tapanhes. Madula na ang ginapabugal nga gahom sang Egypt. Pagatabunan siya sang gal-om, kag ang mga pumuluyo sang iya mga banwa pagabihagon. 
Amo sina ang akon pagsilot sa Egypt, kag mahibaluan dayon sang iya mga pumuluyo nga ako amo ang Ginoo.” 
Karon, sang ikapito nga adlaw sang nahauna nga bulan, sang ikaonse nga tuig sang amon pagkabihag, nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, ginbali ko ang butkon sang Faraon nga hari sang Egypt. Kag wala gid sing may nagbulong sini para mag-ayo kag magbakod liwat sa pag-uyat sang espada. 
Gani silinga siya nga ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga kontra ko siya. Balion ko ang duha niya ka butkon, ang maayo kag ang bali na nga daan, para mabuy-an niya ang iya espada. 
Palaptahon ko ang mga Egyptohanon sa nagkalain-lain nga nasyon. 
Pabakuron ko ang mga butkon sang hari sang Babilonia kag pauyatan ko sa iya ang akon espada. Pero balion ko ang mga butkon sang hari sang Egypt, kag magaugayong gid siya nga pilason kag daw mapatay na sa atubangan sang hari sang Babilonia. 
Pabakuron ko gid ang mga butkon sang hari sang Babilonia, pero ang mga butkon iya sang hari sang Egypt mangin inutil. Kon pauyatan ko na ang akon espada sa hari sang Babilonia kag iya ini gamiton kontra sa Egypt, mahibaluan dayon sang mga Egyptohanon nga ako amo ang Ginoo. 
Palaptahon ko ang mga Egyptohanon sa nagkalain-lain nga nasyon, dayon mahibaluan nila nga ako amo ang Ginoo.” 
