Hoseas.
10.
“Ang mga taga-Israel pareho sa tanom nga ubas nga madabong kag madamo sing bunga. Samtang nagauswag sila madamo man ang ila ginapatindog nga mga halaran, kag ginapatahom nila ang handumanan nga mga bato nga ila ginasimba. 
Mga madaya sila, kag karon dapat nga mag-antos sila tungod sang ila mga sala. Gub-on sang Ginoo ang ila mga halaran kag handumanan nga mga bato. 
Sigurado nga masiling sila sa ulihi: Wala kami sing hari tungod kay wala kami nagtahod sa Ginoo. Pero bisan may hari pa kami, wala man siya sing may mahimo nga maayo para sa amon. 
Sagi man lang sila hambal pero wala man sila sing may hinimuan. Nagasumpa sila sing butig kag nagahimo sang kasugtanan nga wala man lang nila ginatuman. Gani ang hustisya nangin pareho sa makahililo nga hilamon nga nagatubo sa gin-arado nga duta. 
“Mahadlok ang mga pumuluyo sang Samaria tungod nga madula ang mga dios-dios nga babayi nga mga baka sa Bet Aven. Sila kag ang ila mga pari nga nagakalipay sa katahom sang sini nga mga dios-dios magapangasubo gid tungod kuhaon ini sa ila 
kag dal-on sa Assyria bilang regalo sa gamhanan nga hari. Mahuy-an ang Israel sa iya nga pagsalig sa kahoy nga mga dios-dios. 
Malaglag kag mawala ang iya hari nga daw sa kahoy-kahoy nga gin-anod sang tubig. 
Pagagub-on ang mga simbahan sa mataas nga mga lugar sang Aven, nga amo ang nangin kabangdanan sang pagpakasala sang mga taga-Israel. Magatag-as ang tunukon nga mga tanom kag magatabon sa ila mga halaran. Dayon magasiling sila sa mga bukid, ‘Tiphagi kami kag tabuni!’ ” 
Nagsiling ang Ginoo, “Kamo nga katawhan sang Israel nagapadayon sa pagpakasala halin pa sang tion nga nagpakasala ang inyo mga katigulangan sa Gibea. Wala gid kamo nagbaylo. Gani kamo nga mga kaliwat sang mga malain salakayon sa Gibea. 
Sa akon kagustuhan silutan ko kamo. Magatingob ang mga nasyon sa pagsilot sa inyo tungod sang inyo sige-sige nga pagpakasala. 
Sadto anay nagapatawhay-tawhay lang kamo; pareho kamo sa bataon nga babayi nga baka nga nahanas sa paglinas kag naluyag sa sini nga trabaho. Pero subong pabudlayan ko kamo nga mga taga-Israel kag pati ang mga taga-Juda; mangin pareho kamo sa bataon nga babayi nga baka nga takdan sang gota ang iya liog nga wala pa sing kibol, kag dayon paaraduhon. 
Nagsiling ako sa inyo, ‘Pahumuka ang inyo tagipusuon pareho sang duta nga gin-arado. Magtanom kamo sang pagkamatarong kag mag-ani sang paghigugma. Kay tion na ini nga magdangop kamo sa akon hasta nga mag-abot ako, kag padal-an ko kamo sang kaluwasan nga daw pareho sa ulan.’ 
“Pero nagtanom kamo sang kalautan, gani nag-ani man kamo sang kalautan. Nagbutig kamo, kag ina bunga sang inyo kalautan. Kag tungod kay nagsalig kamo sa inyo ikasarang, pareho abi sa inyo madamo nga soldado, 
magaabot ang inaway sa inyo mga katawhan kag magakalaguba ang inyo napaderan nga mga banwa. Himuon sang inyo mga kaaway ang pareho sang ginhimo ni Shalman sa banwa sang Bet Arbel—gindugmok niya ang mga iloy kag ang ila mga kabataan. 
Amo man sina ang matabo sa inyo nga mga taga-Betel tungod nga puwerte ang inyo kalautan. Sa kaagahon, sigurado gid nga mapatay ang hari sang Israel.” 
