Job.
15.
Dayon nagsabat si Elifaz nga taga-Teman, 
“Job, ang maalam nga tawo wala nagahambal sing wala sing pulos. 
Wala siya nagapakigbais sa wala sing pulos nga mga pulong. 
Pero ang imo ya mga ginapanghambal makatulod sa tawo nga indi na magtahod kag magpangalagad sa Dios. 
Ang imo mga ginapanghambal bunga sang imo kalautan. Kag ginadayaan mo ang iban paagi sa imo mga pulong. 
Indi na kinahanglan nga hukman ko pa ikaw. Ang imo mismo ginapanghambal amo ang nagapamatuod kontra sa imo. 
Nagahunahuna ka bala nga ikaw ang una nga natawo? Natawo ka na bala antes gintuga ang mga bukid? 
Nabatian mo na bala ang mga plano sang Dios? Ikaw lang bala ang maalam? 
Ano bala ang imo nahibaluan nga wala man namon nahibaluan? Ano bala ang imo naintiendihan nga wala man namon naintiendihan? 
Nakatuon kami sa mga tawo nga tigulang na, mas tigulang pa sa imo amay! 
Ginhambalan ka namon sang mga pulong nga halin sa Dios nga makapabaskog kag makapalipay sa imo. Kulang pa bala ina? 
Ngaa nagapadala ka sa imo balatyagon? Ano bala ang nagpabulag sa imo sa kamatuoran 
nga nangakig ka gid sa Dios kag naghambal sinang malain nga mga pulong kontra sa iya? 
Mahimo bala sang tawo nga magkabuhi nga matinlo kag matarong? 
Wala gani nagasalig ang Dios sa iya mga anghel! Kon ining langitnon nga mga tinuga indi gani matinlo sa iya panulok, 
ang tawo pa ayhan, nga malain kag makasasala, kag ginauhaw sa paghimo sang malain? 
“Job, pamatii ako. Sugiran ko ikaw kag paathagan sang akon naeksperiensyahan. 
Makasugid man parte sini ang maalamon nga mga tawo nga nakatuon sa ila mga katigulangan. 
Mga maalamon gid sila, kay sila lang ang nagapanag-iya sang ila duta, kag wala sing mga taga-iban nga lugar nga nagsakop sa ila. 
“Ang malain nga tawo nagaantos sa bilog niya nga kabuhi. 
Permi siya ginakulbaan, kag bisan sa tion nga wala sing katalagman ginakulbaan siya nga basi salakayon siya sang mga tulisan. 
Nahadlok siya magkadto sa dulom kay basi patyon siya. 
Nagatalang-talang siya sa pagpangita sang pagkaon bisan diin. Nahibaluan niya nga malapit na siya mapatay. 
Puwerte ang iya kakulba, pareho sa hari nga manugsalakay sa inaway. 
Nagakatabo ini sa iya, tungod nagarebelde siya sa Dios nga Makagagahom kag nagabato sa iya. 
Daw pareho lang nga nagauyat siya sang mabakod nga taming kag gusto gid nga kontrahon ang Dios. 
Bisan manggaranon kag matambok siya subong, 
magaestar siya sa guba nga mga banwa, sa mga balay nga wala sing may nagaestar kag daw sa marumpag na. 
Indi na siya padayon nga magamanggaranon. Ang iya manggad indi magdugay, kag ang iya pagkabutang indi magdamo sa duta. 
Indi siya makapalagyo sa kalaglagan. Mangin pareho siya sa kahoy nga ang mga salingsing sini masunog. Madula ang tanan niya nga pagkabutang sa isa lang ka paghuyop sang Dios. 
Indi niya pagdayaan ang iya kaugalingon paagi sa pagsalig sa mga butang nga wala sing pulos, kay wala gid siya sing may makuha sa sini. 
Sa wala pa mag-abot ang iya tion, mabaton niya ang iya silot kag indi na siya mag-uswag pa. 
Mangin pareho siya sa ubas nga nagakapulak ang iya hilaw nga mga bunga, ukon pareho sa kahoy nga olibo nga nagakapulak ang iya mga bulak. 
Kay ang mga indi diosnon magakalamatay nga wala sing mga kaliwat. Kag magakalasunog ang mga balay nga ginpatindog nila paagi sa pagpanguwarta. 
Nagahunahuna sila permi sa pagpanggamo, paghimo sang malain, kag pagpangdaya.” 
