Exodus.
11.
Nakasiling sadto ang Ginoo kay Moises, “Padal-an ko sang isa pa ka kahalitan ang hari kag ang Egypt. Pagkatapos sina, palakton na niya kamo. Tabugon pa gani niya kamo tungod nga gusto na gid niya nga maghalin kamo. 
Silinga ang mga Israelinhon, lalaki kag babayi, nga magpangayo sila sa ila mga kasilingan nga mga Egyptohanon sang mga alahas nga pilak kag bulawan.” 
(Ginbuot sang Ginoo nga magmaayo ang mga Egyptohanon sa mga Israelinhon. Kag gintahod gid si Moises sang mga opisyal sang hari kag sang mga pumuluyo sang Egypt.) 
Gani nagsiling si Moises sa hari, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: ‘Magalabay ako sa Egypt sa mga tungang gab-i, 
kag magakalamatay ang mga kamagulangan nga lalaki sa Egypt, halin sa kamagulangan sang hari, nga amo ang magabulos sa trono, pakadto sa kamagulangan sang pinakakubos nga ulipon nga babayi. Pati ang tanan nga kamagulangan sang mga kasapatan magakalamatay man. 
Mabatian ang puwerte nga paghinibi sa bilog nga Egypt nga wala pa gid matabo halin sang una, kag wala na sing may matabo pa nga pareho sini. 
Pero sa mga Israelinhon bisan taghol sang ido indi mabatian.’ Sa sini nga paagi mahibaluan ninyo nga lain ang pagtratar sang Ginoo sa mga Israelinhon sang sa mga Egyptohanon. 
Kag ang tanan mo nga opisyal magapalapit sa akon nga nagasaludo kag magasiling, ‘Lakat ka na upod sa mga tawo nga nagasunod sa imo!’ Pagkatapos sina, malakat ako.” Dayon naghalin si Moises sa atubangan sang hari nga puwerte ang iya kaakig. 
Nagsiling sadto ang Ginoo kay Moises, “Indi magpamati ang hari sa imo para madamo pa nga milagro ang himuon ko sa Egypt.” 
Ini nga mga milagro ginhimo ni Moises kag ni Aaron sa atubangan sang hari, pero ginpatig-a sang Ginoo ang tagipusuon sang hari, kag wala pagtuguti sang hari nga maghalin ang mga Israelinhon sa iya nasyon. 
