Ezekiel.
31.
Sang nahauna nga adlaw sang ikatatlo nga bulan, sang ikaonse nga tuig sang amon pagkabihag, nagsiling ang Ginoo sa akon, 
“Anak sang tawo, ihambal ini sa Faraon nga hari sang Egypt, kag sa iya katawhan: “Sa kay sin-o ko bala ipaanggid ang imo pagkagamhanan? 
Ah, ipaanggid ko gali ikaw sa Assyria, ang nasyon nga pareho sa kahoy nga sedro sa Lebanon. Ini nga kahoy may matahom nga mga sanga nga nagahandong sa kakahuyan kag nagalabaw sa iban nga madabong nga mga kahoy. 
May bugana nga tubig halin sa madalom nga tuburan nga nagabulig patubo sini. (Nagailig man ini nga tubig sa tanan nga kahoy sa kagulangan.) 
Ini nga kahoy nagalabaw sa tanan nga kahoy sa kakahuyan. Ang iya mga sanga nagdabong kag naglaba pa gid tungod sa bugana nga tubig. 
Ang tanan nga klase sang mga pispis nagpugad sa iya mga sanga, kag ang tanan nga klase sang talunon nga mga sapat nagbata sa idalom sang iya mga sanga. Ang tanan nga bantog nga mga nasyon nagpahandong sa iya. 
Matahom gid ini nga kahoy kag malaba ang mga sanga, kay ang iya mga gamot nagalambot sa madalom kag bugana nga tubig. 
Bisan gani ang mga kahoy nga sedro sa katamnan sang Dios indi makatupong sa katahom sang sini nga kahoy. Bisan ang mga kahoy nga sipres kag mga kahoy nga platano indi mapaanggid sa katahom sang iya mga sanga. Wala gid sing kahoy sa katamnan sang Dios nga makatupong sa katahom sang sini nga kahoy. 
Ginpatahom ko ini nga kahoy nga may madabong nga mga sanga. Gani nahisa sa iya ang tanan nga kahoy sa katamnan sang Dios.” 
Gani karon, nagsiling ang Ginoong Dios, “Tungod kay ginpataas sang sini nga kahoy ang iya kaugalingon kag ginpalabaw sa iban nga madabong nga mga kahoy, kag tungod kay nagpabugal siya, 
itugyan ko siya sa pinakagamhanan nga nasyon nga amo ang magsilot sa iya sing nagakabagay sa iya kalautan. Huo, sikwayon ko siya; 
tapson siya sang taga-iban nga lugar nga pinakamapintas sa tanan nga nasyon, kag dayon pabay-an. Magalalapta ang iya nagkalabali nga mga sanga sa mga bukid, mga patag, kag sa mga ililigan sang tubig. Magahalin sa iya atong mga nasyon nga nagapahandong sa iya. 
Magahapon ang tanan nga klase sang mga pispis sa puno sini nga natumba, kag magaluko ang talunon nga mga sapat sa mga sanga sini. 
Gani dapat wala na sing kahoy nga magtaas pa kag maglabaw sa iban nga madabong nga mga kahoy, bisan bugana pa ini sa tubig. Kay mapatay ang tanan nga kahoy pareho sang tawo, kag magapadulong sa kadadalman sang duta.” 
Nagpadayon pa gid sa pagsiling ang Ginoong Dios, “Sa adlaw nga dal-on na ini nga kahoy sa lugar sang mga patay, tabunan ko ang madalom nga mga tuburan bilang tanda sang pagpangasubo. Indi na mag-ilig ang tubig sa mga suba, kag wala na sing bugana nga tubig. Tungod sini, magadulom ang Lebanon kag magakalalaya ang tanan nga kahoy sa latagon. 
Magakurog sa kahadlok ang mga nasyon kon mabatian nila ang pagkalaglag sang sadto nga kahoy, sa tion nga dal-on ko ini sa lugar sang mga patay upod sadtong mga nagkalamatay. Dayon ang tanan nga kahoy sang Eden kag ang tanan nga maayo kag matahom nga kahoy sang Lebanon nga napatubigan sing maayo malipay didto sa idalom sang duta. 
Ang mga nasyon nga nagapasilong kag nagadampig sa iya magaupod man sa iya sa lugar sang mga patay upod didto sa mga nagkalamatay sa inaway. 
“Hari sang Egypt, wala gid sing kahoy sa Eden nga makatupong sa imo katahom kag kagamhanan. Pero ihulog ka man sa idalom sang duta upod sa mga kahoy sang Eden. Didto magaupod kamo sadtong mga tawo nga wala nagtuo sa Dios nga nagkalamatay sa inaway. “Amo sini ang matabo sa hari sang Egypt kag sa iya katawhan. Ako, ang Ginoong Dios, ang nagasiling sini.” 
