Isaias.
43.
Pero karon amo ini ang ginasiling sang Ginoo nga nagtuga sa imo, O Israel: “Indi ka magkahadlok kay luwason ko gid ikaw; gintawag ko ikaw sa imo ngalan, kag akon ikaw. 
Kon mag-agi ka sa tubig, magaupod ako sa imo. Kon magtabok ka sa mga suba indi ka malumos. Kon mag-agi ka sa kalayo, indi ka mapaso; ang dabdab sini indi makaano sa imo. 
Kay ako ang Ginoo nga imo Dios, ang Balaan nga Dios sang Israel, nga imo Manluluwas. Itugyan ko sa iban nga nasyon ang Egypt, Ethiopia, kag Seba sa baylo mo. 
Itugyan ko ang iban nga mga katawhan sa baylo mo, tungod kay bilidhon kag dungganon ka sa akon panulok, kag tungod kay ginahigugma ko ikaw. 
Indi ka magkahadlok kay kaupod mo ako. Tipunon ko ang imo mga kaliwat halin sa east kag west. 
Hambalan ko ang mga nasyon sa north kag sa south nga pabay-an ang imo mga kaliwat nga magbalik sa ila duta, nga papulion sila halin sa pinakamalayo nga parte sang kalibutan. 
Sila ang mga katawhan nga akon gintawag; gintuga ko sila para sa akon kadungganan.” 
Nagsiling pa gid ang Ginoo, “Tawga ang akon katawhan nga may mga mata pero indi makakita, nga may mga dulunggan pero indi makabati! 
Patipuna sing tingob ang tanan nga katawhan sang nasyon. Sin-o sa ila mga dios-dios ang makapropesiya sang palaabuton? Sin-o sa ila ang nagsugid sang una sang mga nagakalatabo subong? Padal-a sila sang mga saksi sa pagpamatuod nga husto sila para makabati sini ang iban kag magsiling nga matuod gid man. 
Mga katawhan sang Israel, kamo ang akon mga saksi. Ginpili ko kamo nga akon alagad para makilala ninyo ako kag magtuo kamo sa akon, kag maintiendihan ninyo nga ako lang ang Dios. Wala na sing iban pa nga Dios nga nag-una sa akon ukon magsunod pa sa akon. 
Ako lang gid ang Ginoo kag luwas sa akon wala na sing iban pa nga Manluluwas. 
Nagpahibalo ako nga luwason ko kamo, kag gintuman ko ini. Wala sing iban nga dios nga naghimo sini sa inyo; kamo ang akon mga saksi.” Nagsiling pa ang Ginoo, “Ako ang Dios. 
Halin pa sang una ako na ang Dios. Wala sing may makapalagyo sa akon mga kamot. Wala sing may makaliwat sang akon mga ginahimo.” 
Amo ini ang ginasiling sang Ginoo, ang inyo Manluluwas, ang Balaan nga Dios sang Israel, “Agod maluwas kamo, ipasalakay ko ang Babilonia sa mga soldado sang isa ka nasyon, kag magapalalagyo ang mga taga-Babilonia sa mga barko nga ila ginapabugal. 
Ako ang Ginoo, ang inyo Balaan nga Dios, ang manunuga sang Israel, ang inyo Hari. 
Ako ang Ginoo nga naghimo sang alagyan sa tunga sang dagat. 
Gintipon ko ang mga karwahe, mga kabayo, kag mga soldado sang Egypt, kag ginlaglag sila didto sa dagat, kag indi na gid sila makabangon pa. Pareho sila sa suga nga napatay. 
Pero indi na ninyo sagi paminsar ang mga nagligad, 
kay bag-o naman nga butang ang akon himuon. Nagakalatabo na gani ini. Wala bala ninyo ini nakita? Magahimo ako sang dalan kag mga tuburan sa desierto. 
Bisan ang talunon nga mga sapat magapadungog sa akon pati ang talunon nga mga ido kag ang mga bukaw, kay magahatag ako sang mga tuburan sa desierto, para may mainom ang akon pinili nga katawhan. 
Sila ang katawhan nga akon gintuga para mangin akon, kag para magdayaw sa akon. 
“Pero wala ka magpangayo sang bulig sa akon, Israel, kundi gintak-an ka na sa akon. 
Wala ka maghalad sa akon sang mga karnero bilang halad nga ginasunog. Wala mo ako ginpadunggan sang imo mga halad bisan wala ko ikaw ginpabudlayan kag ginpatak-an sa akon pagpangayo sa imo sang mga halad nga regalo kag mga insenso. 
Wala mo ako pagbakli sang insenso ukon pagpaayawi sang tambok sang imo mga halad. Sa baylo, ginpabudlayan kag ginpatak-an mo ako sang imo mga sala. 
“Ako mismo amo ang nagapanas sang imo sala para sa akon kadungganan, kag indi ko na ini pagdumdumon pa. 
Hunahunaon ta ang mga nagliligad; maghusayay kita. Ipahayag ang imo kaso sa pagpamatuod nga inosente ka. 
Nakasala ang imo nahauna nga katigulangan, kag nagrebelde sa akon ang imo mga pangulo. 
Gani ginpakahuy-an ko ang imo mga pari kag gintugyan ko ikaw, Israel, sa kalaglagan kag kahuy-anan. 
