Salmo.
17.
Ang pangamuyo ni David. Pamatii, Ginoo, ang akon nga pagpangayo sang hustisya. Pamatii ang akon sinsero nga pangamuyo. 
Nakahibalo ka kon ano ang husto, gani ikaw ang makahukom nga wala ako sing sala. 
Gin-usisa mo ang akon tagipusuon bisan kon gab-i. Gintilawan mo ako kag wala ka sing may nakita nga sala sa akon. Nagdesisyon ako nga indi maghambal sing malain 
pareho sang ginahimo sang iban. Paagi sa pagtuman ko sang imo mga sugo, nalikawan ko ang pagpamintas. 
Ginasunod ko permi ang imo pamaagi kag wala ako magsipak sa sini. 
O Dios, nagapangamuyo ako sa imo kay nahibaluan ko nga pagasabton mo ako. Pamatii ang akon pangamuyo. 
Ipakita ang makatilingala mo nga gugma. Paagi sa imo gahom, ginaluwas mo ang mga tawo nga nagapangayo sang proteksyon sa imo tungod sang ila mga kaaway. 
Halungi ako pareho sang paghalong sang tawo sa iya nga mata, kag protektari ako pareho sang pagprotektar sang pispis sa iya mga buto sa idalom sang iya mga pakpak. 
Protektari ako sa akon mga kaaway nga nagasalakay sa akon palibot para patyon ako. 
Wala sila sing kaluoy, kag matinaas-taason kon maghambal. 
Ginpangita nila ako kag karon ginalibutan na nila ako. Nagahulat sila sang kahigayunan nga laglagon ako. 
Pareho sila sa leon nga nagapalipod, nga handa sa paggus-ab sa iya mabiktima. 
Sige na, Ginoo, kontraha kag pierdiha ang akon malain nga mga kaaway. Luwasa ako sa ila paagi sa imo gahom. 
Luwasa ako sa sini nga mga tawo nga nagakabalaka lang sa mga butang diri sa kalibutan. Siluti sila sang silot nga gintigana mo sa ila, pati na ang ila mga kabataan. Kag tigan-i man sang silot ang ila mga apo. 
Pero ako ya makakita sa imo kay wala ako sing may nahimo nga sala. Pagbugtaw ko malipay gid ako sa akon pagkakita sa imo. 
