Ang Maayong Balita Parte kay Jesu-Cristo Suno kay Lucas.
1.
Talahuron nga Teofilus: Madamo na ang mga nagsulat parte sa mga butang nga nagkalatabo sa aton. Ginsulat nila ang parte kay Jesus nga gin-estorya man sa aton sang mga tawo nga nagsugid sang Maayong Balita kag nakakita mismo sang mga nagkalatabo halin pa gid sang una. Gin-usisa ko gid ini tanan halin pa sang una, kag naisipan ko nga isulat ini sang ensakto kag detalyado para sa imo 
para masiguro mo nga matuod gid ang mga butang nga ginsugid sa imo. 
Sang si Herodes ang hari sa Judea, may pari didto nga ang iya ngalan si Zacarias nga halin sa linya sang pagkapari ni Abia. Ang iya asawa si Elizabet nga kaliwat man ni Aaron. 
Ining mag-asawa nagkabuhi sing matarong sa atubangan sang Dios. Ginasunod nila nga may katutom ang tanan nga sugo kag mga pagsulundan sang Ginoo. 
Pero wala sila sing bata, kay baw-as si Elizabet kag tigulang na sila. 
Karon, nag-abot ang adlaw nga ang grupo nila ni Zacarias amo na ang magaalagad sa Dios didto sa templo. 
Naggabot-gabot ang mga pari suno sa ila kinabatasan, kag si Zacarias amo ang napilian nga magsunog sang insenso sa halaran. Gani nagsulod siya sa templo sang Ginoo. 
Samtang nagasunog siya sang insenso didto sa sulod, madamo nga tawo sa guwa ang nagapangamuyo sa Dios. 
Dayon nagpakita sa iya ang anghel sang Ginoo nga nagatindog sa tuo dampi sang halaran nga iya ginasunugan sang insenso. 
Sang pagkakita ni Zacarias sa anghel nagulpihan siya kag hinadlukan. 
Pero nagsiling ang anghel sa iya, “Zacarias, indi ka magkahadlok! Ginsabat sang Dios ang imo pangamuyo; si Elizabet nga imo asawa magabata sang lalaki. Ngalanan mo siya nga Juan. 
Magamalipayon ka gid tungod sa iya, kag madamo ang magakalipay tungod sang pagkatawo niya. 
Kay mangin gamhanan siya sa atubangan sang Ginoo. Indi siya dapat mag-inom sang bino ukon bisan ano nga ilimnon nga makahulubog. Halin pa sa tiyan sang iya iloy ang Espiritu Santo ara na sa iya. 
Kag pabalikon niya ang madamo nga Israelinhon sa Ginoo nga ila Dios. 
Magauna siya sa Ginoo para ipreparar niya ang mga tawo para sa pag-abot sang Ginoo. Himuon niya ini sa bulig sang Espiritu Santo kag sa gahom nga pareho sang iya sadto ni Elias. Pabalikon niya ang kalulo sang mga ginikanan sa ila mga kabataan, kag pabalikon man niya ang mga tawo nga wala nagatuman sa Dios sa matarong nga panghunahuna.” 
Nagsiling si Zacarias sa anghel, “Paano ko masiguro nga matuman ang ginhambal mo, kay kami nga mag-asawa tigulang na?” 
Nagsabat ang anghel, “Ako si Gabriel nga nagaalagad sa atubangan gid sang Dios. Ginpadala niya ako para magsugid sa imo sining maayong balita. 
Pero tungod nga wala ka nagpati sang akon ginsugid, magaapa ka hasta sa adlaw nga matuman ang akon ginhambal sa imo. Kag matuman gid ini kon mag-abot na ang adlaw nga gintalana sang Dios.” 
Ang mga tawo sa guwa nagapadayon sa paghulat kay Zacarias. Natingala gid sila ngaa nga kadugay gid sa iya sa sulod sang templo. 
Sang pagguwa na niya indi na siya makahambal kag nagasinyas na lang siya sa mga tawo. Naintiendihan nila nga may ginpakita sa iya ang Dios didto sa sulod sang templo. Halin sadto nangin apa siya. 
Pagkatapos sang iya turno sa pag-alagad sa templo, nagpuli siya. 
Pagkaligad sang pila ka adlaw, nagbusong si Elizabet nga iya asawa. Sa sulod sang lima ka bulan wala gid siya nagguwa-guwa sa ila balay. 
Nagsiling siya, “Ginkaluoyan gid man ako sang Ginoo, kay sa sini nga tion ginkuha niya ang akon kahuy-anan sa mga tawo bilang isa ka baw-as.” 
Sang anom na ka bulan ang pagbusong ni Elizabet, ginsugo liwat sang Dios ang anghel nga si Gabriel nga magkadto sa Nazaret, nga isa sang mga banwa sa Galilea. 
Ginpadala siya didto sa isa ka birhen nga ang ngalan si Maria. Si Maria kalaslon na kay Jose, nga isa sang mga kaliwat ni Haring David. 
Pag-abot sang anghel kay Maria, nagsiling siya, “Maria, magkalipay ka, kay ang Ginoo kaupod mo kag ginpakamaayo niya ikaw.” 
Pagkabati sini ni Maria naglibog gid ang iya ulo, kag ginhunahuna niya kon ano bala ang kahulugan sini. 
Gani nagsiling ang anghel sa iya, “Maria, indi ka magkahadlok, kay ginpakita sang Dios ang iya kaayo sa imo. 
Magabusong ka kag magabata sang lalaki, kag ngalanan mo siya nga Jesus. 
Mangin bantog siya kag kilalahon nga Anak sang Labing Mataas nga Dios. Ihatag sa iya sang Ginoong Dios ang ginharian sang iya katigulangan nga si David. 
Magahari siya sa mga kaliwat ni Jacob hasta san-o; ang iya paghari wala sing katapusan.” 
Nagsiling si Maria sa anghel, “Paano bala ang pagkahimo sini, kay birhen pa ako?” 
Nagsabat ang anghel, “Magaabot sa imo ang Espiritu Santo, kag magalikop sa imo ang gahom sang Labing Mataas nga Dios. Gani ang balaan nga bata nga matawo sa imo kilalahon nga Anak sang Dios. 
Tan-awa bala ang imo paryente nga si Elizabet. Nagsiling ang iban nga indi na siya makabata kay tigulang na gid siya. Pero karon anom na ka bulan ang iya ginabusong, 
tungod kay sa Dios, ang tanan sarang mahimo.” 
Gani nagsiling si Maria, “Alagad lang ako sang Ginoo. Kabay pa nga matuman sa akon ang imo ginsiling.” Dayon naghalin ang anghel. 
Pagkatapos sang pila ka adlaw, naghimos si Maria kag nagdali-dali kadto sa isa ka banwa sa kabukiran sang Judea. 
Nagsulod siya sa balay nila ni Zacarias kag nangamusta kay Elizabet. 
Pagkabati ni Elizabet sang pagpangamusta ni Maria, naghulag sing mabaskog ang bata sa iya tiyan. Gin-gamhan si Elizabet sang Espiritu Santo, 
kag sa mabaskog nga tingog naghambal siya, “Sa tanan nga babayi ikaw lang ang ginbendisyunan sang Dios sang pareho sini! Ginbendisyunan man niya ang imo ginabusong! 
Dako gid ini nga kadungganan nakon tungod kay ginbisitahan ako sang iloy sang akon Ginoo. 
Kay bisan mismo ang bata sa akon tiyan malipayon nga naghulag sing mabaskog sang mabatian ko ang imo pagpangamusta. 
Bulahan gid ikaw nga nagtuo nga matuman sa imo ang ginhambal sang Ginoo!” 
Nagsiling si Maria, “Nagadayaw gid ako sa Ginoo! 
Kag nagakalipay ang akon espiritu sa Dios nga akon Manluluwas. 
Kay gindumdom niya ako nga iya kubos nga alagad. Sugod subong, magasiling ang tanan nga henerasyon nga bulahan ako, 
tungod sang makatilingala nga mga butang nga ginhimo sa akon sang gamhanan nga Dios. Balaan siya nga Dios! 
Nagakaluoy siya sa mga tawo nga nagatahod sa iya sa kada henerasyon. 
Naghimo siya sang puwerte nga mga buhat paagi sa iya gahom. Gintabog niya ang mga tawo nga mataas ang ila pagtan-aw sa ila kaugalingon. 
Ginlaglag niya ang gamhanan nga mga hari halin sa ila mga trono. Kag ginbayaw niya ang mga kubos. 
Ginbusog niya sang maayo nga mga butang ang mga ginagutom. Pero ang mga manggaranon ginpahalin niya nga wala gid sing dala. 
Ginbuligan niya kita nga mga kaliwat ni Israel, nga iya mga suluguon. Kay wala niya pagkalimti ang iya promisa sa aton mga katigulangan—kay Abraham kag sa iya mga kaliwat— nga kaluoyan niya sila hasta san-o!” 
Kag nagtiner si Maria didto sa ila ni Elizabet sang mga tatlo ka bulan antes siya magpuli. 
Karon nag-abot na ang tion nga inugbata ni Elizabet, kag nagbata siya sang lalaki. 
Pagkabati sang iya mga kasilingan kag mga paryente nga dako ang kaluoy sang Ginoo sa iya, nagkalipay sila kaupod niya. 
Sang walo na ka adlaw ang bata, nagtambong ang mga kasilingan kag mga paryente sa pagtuli sa iya. Kuntani ngalanan nila siya nga Zacarias pareho sang iya amay, 
pero indi komporme si Elizabet. Nagsiling siya, “Indi mahimo, dapat Juan ang ingalan sa iya.” 
Nagsiling sila, “Pero wala gid kamo sang paryente nga pareho sina ang ngalan.” 
Kag ginsinyasan nila ang amay kon ano ang iya gusto nga ingalan sa iya bata. 
Nagsinyas siya nga hatagan siya sang sululatan. Dayon nagsulat siya, “Ngalanan siya nga Juan.” Natingala gid sila tanan. 
Sa gilayon nakahambal si Zacarias kag nagdayaw siya sa Dios. 
Ginkulbaan ang tanan nila nga mga kasilingan sa balita parte sa tanan nga nagkalatabo, kag nangin bantog man ini sa tanan nga kabukiran sang Judea. 
Ang tanan nga tawo nga nakabati sini nagpamalandong kag nagpamangkot, “Mangin ano ayhan ini nga bata kon magdako na siya?” Kay maathag nga ang gahom sang Ginoo ara sa iya. 
Gin-gamhan sang Espiritu Santo si Zacarias nga amay ni Juan kag amo ini ang iya ginhambal, 
“Dayawon ta ang Ginoo nga Dios sang Israel! Kay gindumdom kag ginhilway niya kita nga iya katawhan. 
Ginpadala niya sa aton ang makagagahom nga manluluwas nga kaliwat sang iya alagad nga si David. 
Amo man ini ang iya ginsiling sang una nga panahon paagi sa iya pinili nga mga propeta. 
Nagpromisa siya nga luwason niya kita sa aton mga kaaway kag sa mga tawo nga nagadumot sa aton. 
Nagsiling man siya nga kaluoyan niya ang aton mga katigulangan kag dumdumon niya ang iya balaan nga kasugtanan 
nga ginsumpa niya sa aton katigulangan nga si Abraham. 
Ina nga kasugtanan amo nga luwason gid niya kita sa aton mga kaaway para makasimba kita nga wala sing kahadlok, 
kag mangin balaan kag matarong kita sa iya atubangan sa adlaw-adlaw ta nga pagkabuhi.” 
Dayon naghambal man si Zacarias sa iya bata, “Ikaw Juan, pagatawgon ka nga propeta sang Labing Mataas nga Dios. Kay magauna ka sa Ginoo para ipreparar mo ang mga tawo para sa iya pag-abot. 
Magatudlo ka sa iya katawhan nga maluwas sila. Patawaron sila sang Dios sa ila mga sala, 
kay ang aton Dios maluluy-on kag mahigugmaon. Ipadala niya ang manluluwas halin sa langit nga pareho sa nagabutlak nga adlaw, 
nga magasilak sa mga tawo nga ara sa kadudulman kag nahadlok sa kamatayon. Magatudlo siya sa aton kon paano mangin maayo ang aton relasyon sa Dios kag sa aton isigkatawo.” 
Karon, ang bata nga si Juan nagdako kag nangin mabaskog sa espiritu. Nag-estar siya sa kamingawan hasta sa adlaw nga nagsugod siya sa iya pagpanudlo sa mga Israelinhon. 
