Salmo.
112.
Dayawa ang Ginoo! Bulahan ang tawo nga nagatahod sa Ginoo kag nagakalipay gid sa pagtuman sang iya mga sugo. 
Mangin mauswagon ang iya mga anak, kay ang mga kaliwat sang mga tawo nga nagakabuhi sing husto pakamaayuhon sang Dios. 
Magamanggaranon ang iya pamilya, kag ang iya kaayo dumdumon hasta san-o. 
Bisan sa kadulom may kasanag gihapon para sa mga tawo nga nagakabuhi sing husto, maluluy-on, mabinalak-on, kag matarong. 
Pakamaayuhon ang tawo nga maalwan kag nagapahulam, kag wala nagadaya sa iya palangabuhian. 
Sigurado nga mangin mabakod ang iya kahimtangan hasta san-o; ang matarong nga tawo pareho sa iya indi malimtan hasta san-o. 
Wala siya nahadlok sa malain nga mga balita, kay mabakod ang iya balatyagon kag nagasalig siya sa Ginoo. 
Wala siya nagakatublag kag nagakahadlok kay sa ulihi makita niya nga mapierdi ang iya mga kaaway. 
Nagapanagtag siya sa mga imol; ang iya matarong nga ginahimo dumdumon hasta san-o kag ang iya ikasarang dugangan sang Dios bilang pagpadungog sa iya. 
Makita ini sang mga malain kag magabagrot ang ila mga ngipon sa kaakig, kag daw matunaw sila sa kahuya. Ang ila mga plano indi magmadinalag-on. 
