प्रेरितगोळ.
22.
“हे वार्टुरा अदिक आप्प उन घाई सज्जनगोळा, नान बचाव दा जो नानी माताळोद आद अदरी केळी, जो ना ईग नीम मुंद प्रस्तुत माळतीन.” 
आंदुर ईद केळकु कि आव नाम से इब्रानी भाषा दा माताळतान, रा आंदुर मात्‍त यक्कुल चुप आगेदुर. आग आव अंदुन: 
“ना रा ऊंद यहूदी मंळसा हुईन, किलिकिया अन तरसुस दा पैदा आदीन; लेकीन ईदा यरूशलेम नगर दा गमलीएल इन कालगोळ्द हात्‍ती कुर्तकु पुर्वजगोळ्द नियमगोळी कठिन निर्देशगोळी प्राप्त माळदीन, अदिक परमेश्वर उन साटी हिंग धुन हचकु ईरीन, ह्यांग नीव सप्पा ईंद हचकु आईर. 
ना मंळसा अदिक आर्तेर येढ्ढु मुंदरी कैदी माळ माळकु बंदीगृह दा हाकदीन, ई हादी मा नळावाळेर इक ईल ताका सतुसदीन कि आंदरी कोन्सुस भी बुटीन. 
ना सही माताळतीन ई मात इन साटी महायाजक अदिक सप्पा स्याणागोळ गवाह आर, ना दमिश्क दा यहूदी वार्टुर्द हेसुर देल ईंदुर से चिट्ठी भी ताकोंडीदिन, कि जो लॉकुर ई हादी मा नळुतार आंदरी बंदी माळकु यरूशलेम दा तराईन कि आंदरी ना दण्ड कोळसुस सकाईन. 
“याग ना यात्रा माळतेला दमिश्क इन हात्‍ती पहुचुसदीन, रा हिंग आत कि लगभग मदणी इक अचानक ऊंद तेज उजुळ आकाश टु नान नाकु दी चमकुस्त. 
अदिक ना जागा मा बिदोदीन अदिक ईद आवाज केळदीन, ‘हे शाऊल, हे शाऊल, नी नानी येती सतुसत्या?’ 
ना उत्‍तर कोटीन, ‘हे प्रभु, नी याव हुय?’ आव नान से अंदुन, ‘ना यीशु नासरी हुईन, यारी नी सतुसत्या.’ 
नान संगीगोळ ज्योति रा नोळदुर, लेकीन जो नान से माताळोन आऊन आवाज केळीदील. 
आग ना अंदीन, ‘हे प्रभु, ना येन माळाईन?’ प्रभु नान से अंदुन, ‘यदकु दमिश्क दा होग, अदिक जो येनारा नीन माळोर साटी ठहरूस्कु आग्याद अल नीन से सप्पा हेळकु आगेदीत.’ 
आ तेज ऊजुळ इन कारण ना कुढ्ढ आगेगिदीन, रा नान संगीगोळ नान कय हुडुकु दमिश्क दा तंदुर. 
“आग हनन्याह हेसुर इन व्यवस्था अन अनुसार नळावाळा ऊंद भक्त मंळसा, जो अल ईरावाळेर सप्पा यहूदीगोळ दा सुनाम ईरोन, नान हात्‍ती बंदुन, 
अदिक निदुरकु नान से अंदुन, ‘हे वार्ट शाऊल, बाक नोळली हत.’ अदा घळी नान कण्णगोळ खुलसेदव अदिक ना आऊक नोळदीन. 
आग आव अंदुन, ‘नाम आप्प दादागोळ परमेश्वर नीनी इदुरसाटी ठहरूसेव कि नी आऊन इच्छा अक जानस्या, अदिक आ न्यायी सेवक उक नोळ्या अदिक आऊन बाय देल मातगोळी केळ्या. 
यतिकी नी आऊन दी टु सप्पा मंळसागोळ्द मुंद आ मातगोळ्द गवाह आद्या जो नी नोळ्या अदिक केळ्या. 
ईग येती देर माळत्या? येळ, बपतिस्मा ताकोम, अदिक आऊन हेसुर ताकोमकु तान पापगोळी तोळ्द बुळ.’ 
“याग ना बाक यरूशलेम दा बंदकु मंदिर दा प्रार्थना माळीन, रा ऊंद दर्शन नोळदीन, 
अदिक यदुर दा ना प्रभु उक नोळदीन कि आव नान से अनतान, ‘जल्दी माळकु यरूशलेम टु राटनेरी होटबुळ; यतिकी आ लॉकुर नान बारा दा नीन गवाही मान्सतीदील.’ 
ना अंदीन, ‘हे प्रभु, अद रा नीव जान्सतीर कि ना नीन मा विश्वास माळावाळेरी बंदीगृह दा हाक तोगीन अदिक जागा जागा सभागृह दा बळसुस तोगीन. 
याग नीन गवाह स्तिफनुस उक कोन्सुसकु आत आग ना भी अल निदुरकु ईरीन अदिक ई मात दा सयमत ईरीन, अदिक आऊन कोन्नावाळेर्द कपळागोळ रखवाली माळ तोगीन.’ 
अदिक प्रभु नान से अंदुन, ‘होटोग: यतिकी ना नीनी गैरयहूदीगोळ हात्‍ती दुर दुर कळाईन.’” 
आंदुर ईद मात ताका पौलुस उन केळतेला ईत्‍तुर, आग ऊँचा आवाज दा चिल्ळासदुर, “हिंग मंळसा अन अन्त माळी, आऊन ई संसार दा जित्‍ता ईरोद उचित हैलेच!” 
याग आंदुर चिल्ळास तोगोर अदिक कपळा भीळतोगोर अदिक हवा दा धुळा हार्स तोगोर; 
रा रोमी सेनानायक अंदुन, “इऊक किला दा ओयी, अदिक क्वाळा बळकु जाँच माळी, कि ना जान्साईन कि यहूदी लॉकुर याता कारण आऊन विरोध दा हिंग चिल्ळासेत्यार.” 
याग आंदुर आऊक बडोर साटी कटदुर रा पौलुस आ सूबेदार से अंदुन जो हात्‍ती निदुरकु ईरोन, “येन ईद उचित आद कि नीव ऊंद रोमी मंळसा अक, अदिक आव भी बिना दोषी ठहरूस्द, क्वाळा बडी?” 
सूबेदार ईद केळकु सेनानायक उन हात्‍ती होगकु अंदुन, “नी ईद येन माळत्या? ईव रा रोमी मंळसा हुन.” 
आग रोमी सेनानायक आऊन हात्‍ती बंदकु अंदुन, “नानी हेळ, येन नी रोमी मंळसा हुय?” आव अंदुन, “हव.” 
ईद केळकु सेनानायक अंदुन, “नानी रोमी नागरीक आगोद पद हापाळ पैस्या कोटकु सिक्याद.” पौलुस अंदुन, ना रा जनम टु रोमी मंळसा हुईन. 
आग जो लॉकुर आऊक जाँच माळावाळेर ईरोर, आंदुर तुरन्त आऊन हात्‍ती टु हटसेदुर; अदिक रोमी सेनानायक भी ईद जान्सकु कि ईव रोमी हुन अदिक ना ईऊक कट्टीन, अंजेदुन. 
दुसरा दिशी रोमी सेनानायक ठीक ठीक जानसोद इच्छा देल कि यहूदी आऊन मा येती दोष हचतार, आऊन बंधन खोल्स बुट्टुन; अदिक प्रधान याजकगोळ अदिक पुरा महासभा अक जमा आगोद आग्या कोट्टुन, अदिक पौलुस उक ल्यालमा ओतकु आंदुर्द मुंद निदरूस बुटुन. 
