निर्गमन.
22.
“अगर यावारा मंळसा वस्ता, या भेड़, या मर्री कदुकु अदुर्द घात माळुल या मार बुळुल, रा आव वस्ता अन बदला अईद वस्ता, अदिक भेड़-मर्रगोळ बदला नाक भेड़-मर्रगोळ तुमकु कोळुल. 
अगर काळ्ल काळ्लपनी माळतेला हुडुकु आगुल, अदिक आऊन मा हिंग मार बिळुल कि आव सोतोगुल, रा आऊन खुन इन दोष हतबाळुल; 
अगर सुर्य होटबुटाद, रा आऊन खुन इन दोष हतुल; जरूरी आद कि आव नुकसान तुमकु कोळुल, अदिक अगर आऊन हात्ती येनु हैलेच, रा आव काळ्लपनी इन कारण मारकु आगेगुल.” 
अगर काळ्लपनी माळ्द वस्ता, या गदा, या भेड़, या मर्री आऊन कय दा जित्ता कांळसुल, रा आव अऊर्द येढ्ढ गुणा तुमकु कोळुल. 
“अगर यावारा तान जनावर से यारदारा केई या अंगुर इन बेली चरूसुल, मतलब तान जनावर इक हिंग बिटबुळुल कि अद दुसरा अन केई दा चरूसुल, रा आव तान केई इन अदिक तान अंगुर इन बेली इन वळ्लीद से वळ्लीद उपज दा टु आ नुकसान इक तुम कोळुल.” 
“अगर यावारा बेक्‍की होताकुल, अदिक अद मुळ्लगोळ दा हत्तेगुल अदिक फुलगोळ ढग या अनाज या ऊब्बा केई होत्तेगुल, रा याव बेक्‍की होताक्यान आव आ नुकसान इक जरूर तुम कोळुल.” 
“अगर यावारा दुसरा अन हात्ती रूपये या सामग्री ईटली कोळुल, अदिक अद आऊन मान्या दा टु काळ्लपनी आगुल, रा अगर काळ्ल हुडुकु आगुल रा येढ्ढ गुणा आऊका तुम कोळोद बिद्दीत. 
अगर काळ्ल हुडुकु ईला आगुल, रा मान्यागोळ स्वामी परमेश्वर उन हात्ती तनकु आगुल कि पक्‍का आगेगुल कि आव तान वार्ट-बन्धुगोळ्द सम्पत्ति मा कय हच्यान या ईला. 
चाहे वस्ता, चाहे गदा, चाहे भेड़ या मर्री, चाहे कपळा, चाहे यातोदारा प्रकार इन ईत्ता काळ्द वस्तु उन बारा दा अपराध येती हचकु आगबाळुल, यदरी येढ्ढ मुंदुर तान तान अनतीर, रा येढ्ढु मुंदुर्द मुकदमा परमेश्वर उन हात्ती बरूल; अदिक यारी परमेश्वर दोषी ठहरूसुल आव दुसरा अक येढ्ढ गुणा तुम कोळुल.” 
“अगर यावारा दुसरा अक गदा या वस्ता या भेड़-मर्रगोळ या यातोदारा दुसरा जनावर ईटोर साटी सोप्सुल, अदिक यारदारा बिना नोळ्द आव सोतोगुल, या घाव तिनुल, या हकाल्सकु आगुल, 
रा आ येढ्ढु मुंदुर बीच दा यहोवा अन किर्‍या तिन्सकु आगुल, ना ईऊन सम्पत्ति इक कय हचीदील; आग सम्पत्ति इन स्वामी ईदरी खरा मानसुल, अदिक दुसरा अक आऊक येनारा भी तुम कोळोद बिळतीदील. 
अगर अद खराखुरा आऊन अल टु काळ्लपनी माळकु आग्याद, रा आव स्वामी इक नुकसान तुम कोळुल. 
अदिक अगर अद हर्दकु आग्याद, रा अद हर्दकु उक प्रमाण इन साटी तरूल, आग आऊक अदरी भी तुम कोळोद बिळतीदील.” 
“बाक अगर यावारा दुसरा से जनावर बेळकु तरूल, अदिक अदुर्द स्वामी इन ईला ईत्तुर कारण देल अदरी चोट हतुल या अद सोतोगुल, रा जरूर अदुर्द नुकसान तुम कोळुल. 
अगर अदुर्द स्वामी सांगुळ ईरूल, रा दुसरा अक अदुर्द नुकसान तुमोद बिळबाळुल; अदिक अगर अद किराया अन ईरूल रा अदुर्द नुकसान अदुर्द किराया दा होट बत्त.” 
“अगर यावारा मंळसा यातारा कुवारा पोर इक, यार्द मदा अन मात ईला नळदीदाद, आकी फुसलुस्कु आकिन सांगुळ कुकर्म माळुल, रा आव जरूर आकिन मोल कोटकु आकिन से मदा माळ कोमुल. 
लेकीन अगर आकिन आप्प आक इक कोळोर साटी बिलकुल इनकार तुमुल, रा कुकर्म माळावाळा पोरगोळ्द मोल इन रिति इन अनुसार पैस्या आळ्दकु कोळुल.” 
“नी जादू-टोना माळावळ्त इक जित्ता ईरगोळबाळेत. 
“जो यावारा यातोदारा जनावर से कुकर्म माळुल रा आव जरूर कोंदकु आगुल. 
“जो यावारा यहोवा अक बिटकु यातारा दुसरा देवता अन साटी बलि येर्सुल आऊन सत्यानाश माळकु आगुल. 
“नीव परदेशीगोळी ना सतुसेतीर अदिक ना आंदुर मा अंधार माळेतीर, यतिकी मिस्त्र द्याश दा नीव भी परदेशी ईरीर. 
यातारा रांड्यागीत या अनाथ चिग्द उक दुख कोळ बाळेतीर. 
अगर नीव ईत्ता लॉकुरी यातारा प्रकार इन दुख कोट्टीर अदिक आंदुर नांद दोहाई कोट्टार, रा ना जरूर आंदुर दोहाई केळाईन; 
आग नान सिट्ट भळकुसीत, अदिक ना नीमी तलवार देल कोंसुसाईन, अदिक नीम हिंग्सुर रांड्यागीतेर अदिक नीम चिगदुर अनाथ आगेदार. 
“अगर नी नान प्रजा दा टु यावारा गरीब मंळसा अक जो नीन हात्ती ईरतीदान पैस्या अन कर्ज कोट्या रा आऊन से शाहुकार उन घाई ब्याज ताकोम बाळेत. 
अगर नी यागल्यारा तान वार्ट बन्धु उन कपळागोळी बन्धक माळकु ईट भी कोंड्या, रा द्यावमुळका से पयले आऊक वापस माळबुळेत; 
यतिकी अद आऊन ऊंदा होदोद हुन, आऊन मय इन अदा आबना कपळा ईत्तीत; बाक आव यदरी होदुकु मिंग्यान? अदिक याग आव नान दोहाई कोट्टान आग ना आऊन केळाईन, यतिकी ना करूणामय आईन. 
“परमेश्वर उक श्राप कोळबाळेत, अदिक ना तान लॉकुर्द प्रधान उक श्राप कोळेत. 
“तान केईगोळ्द उपज अदिक कायगोळ्द रास्सा दा टु थ्वाळासा नानी कोळदुर दा समय माळबाळेत. तान पारगोळ दा टु पयला पार नानी कोळेत. 
हांगा तान गोसीगोळ अदिक भेड़-मर्रीगोळ्द पयला भी कोळेत; येळ दिन ताका रा चिग्द तान मोय इन सांगुळ ईरूल, अदिक आठवा दिशी नी अदरी नानी कोट बुळेत. 
“नीव नान साटी पवित्र मंळसा हुईर; ई कारण जो जनावर मैदान दा सोतकु सिक्‍कीत अदुर्द मास तिनबाळेतीर, अदरी नाय इन मुंद बिट्ट बुळेतीर. 
