मरकुस.
9.
यीशु आऊन से अंदुन, “ना नीम से खरा-खरा अनतीन कि जो ईल नीदुरकु आर, आंदुर दा टु यारारा-यारारा हिंग आर, कि यागासताका परमेश्वर उन राज्य अक सामर्थ्य सहित बर्त नोळकोमालुर, आगासताका आंदुर सायतीदील.” 
आर दिन इन बाद्दा यीशु, पतरस, याकूब अदिक यूहन्ना अक सांगुळ हुळदुन, अदिक आबना अन दा ऊंद धोळ्द पहाळी मा ओतुन. अल आंदुर मुंद आऊन रूप बदलुसेत, 
अदिक आऊन कपळा हिंग चमकुसली हतदव अदिक ईल ताका उजुळ आत, कि पृथ्वी मा यातोवारा धोबी भी हांग उजुळ माळ सकालुन. 
अदिक आंदरी मूसा अन्द सांगुळ एलिय्याह कांळ्सदुन; आंदुर यीशु उन सांगुळ मात माळतोगोर! 
इदुर मा पतरस यीशु से अंदुन, “हे गुरु, नाम ईल ईरोद वळ्लीसा आद: इदुरसाटी नाव मुर हांद्रा माळाता; ऊंद नीन साटी, ऊंद मूसा साटी, अदिक ऊंद एलिय्याह अन्द साठी.” 
पतरस ईला जानसोन कि येन उत्‍तर कोळाईन, इदुरसाटी कि आंदुर हापाळ अंजेगीदुर! 
आग ऊंद बादल आंदरी घेर्सकोम्त, अदिक आ बादल दा टु ईद आवाज होळ्त, इव नान प्रिय पार हुन, ईऊन केळी. 
आग आंदुर अचानक नाकु दी नजर माळकु नोळदुर, अदिक यीशु उक बिटकु तान सांगुळ अदिक यारीकु नोळीदील. 
पहाळी मा टु ईळा होती यीशु आंदरी आग्या कोट्टुन कि यागासताका ना मंळसा अन पार सोत्‍तुर दा टु जित्‍ता आगालीन, आगासताका जो येनारा नीव नोळीर अद यारीकु हेळबाळेतीर. 
आंदुर आऊन आग्या अक मान्सदुर; अदिक आपस दा चर्चा माळली हतदुर, “सोत्‍तुर दा टु जित्‍ता आगोद येन मतलब आद?” 
अदिक आंदुर आऊन से केळदुर, “बाक शास्त्री यती अनतार कि एलिय्याह अन्द पयले बरोद जरूरी आद?” 
आव आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “एलिय्याह खराखुरा पयले बंदकु सब येनारा सुधार्सली बंदान, लेकीन मंळसा अन पार उन बारा दा ईद येती लिख्सकु आद कि आव हापाळ दुख नेगदान, अदिक ठुकरूस्कु आदान? 
लेकीन ना नीम से अनतीन, कि एलिय्याह रा होटबंदुन, अदिक जसा आऊन बारा दा लिख्सकु आद, आंदुर ह्यांग चाहासदुर हांग अच आऊन सांगुळ माळदुर.” 
याग यीशु चेलागोळ हात्‍ती बंदुन, रा नोळदुन कि आंदुर्द नाकु दी धोळ्द भीळ हतकु आद, अदिक नियम इन शास्त्री आंदुर सांगुळ विवाद माळीत्यार. 
आऊक नोळतेला अच सप्पा लॉकुर हापाळ आश्चर्य माळली कुरतुर, अदिक ह्यांग आंदुर यीशु उक नोळदुर रा आऊन दी ओळकु आऊक नमस्कार माळदुर. 
यीशु आ चेलागोळ से केळदुन, “नीव इंदुर से येन बहस माळेतीर?” 
भीळ दा टु ऊंद मंळसा यीशु उक उत्‍तर कोट्टुन, “हे गुरु, ना तान पार उक, यारदा मुक्‍की आत्मा समुस्याद, अदिक आव माताळ सकालुन नीन हात्‍ती तंदिदीन. 
आक आऊक येल्यारा भी हुडूतार, अल्या पटकुस बुळतार: अदिक आव बाय दा फेस तरतान, अदिक हल्ल कचतान, अदिक वंळ्गतेला होगतान. ना नीन चेलागोळ से अंदीन कि नीव आ दुष्टआत्मा अक तेगी, लेकीन आंदुर तेगु सकिदील.” 
ईद केळकु यीशु चेलागोळी उत्‍तर कोटकु अंदुन, “हे अविश्वासी लॉकुरा, ना यागासताका नीम सांगुळ ईराइन? अदिक यागासताका नीम्द सहन माळाईन? आ पार उक नान हात्‍ती तरी.” 
आग आंदुर आ पार उक आऊन हात्‍ती तंदुर: अदिक याग आव आऊक नोळदुन, रा अद आत्मा तुरन्त आऊक मुरकुळस्त; अदिक आव जागा मा बिद्दुन, अदिक बाय दा टु फेस तेगुतेला गळबळी तिनली कुरतुन. 
यीशु आऊन आप्प उन से केळदुन, “ईऊंद हिंग दशा यागी टु आद?” आव अंदुन, “बचपन टु. 
आ दुष्टआत्मा ईऊक कोन्नोर साटी यागलु बेक्‍की दा अदिक यागलु नीर दा केडुकु कोन्नोद कोशिश माळतद; लेकीन अगर नी येनारा माळ सकत्या रा, नाम मा तरस तिनकु नाम सहायता माळ.” 
यीशु आऊन से अंदुन, “अगर नी माळ सकत्या? रा विश्वास माळ. यतिकी विश्वास माळावाळेर साटी सब येनारा आग सकतद.” 
पार उन आप्प तुरन्त गिळगिळास्कु अंदुन, “हे प्रभु, ना विश्वास माळतीन, लेकीन नान विश्वास काफी हैलेच नांद अविश्वास इन उपाय माळ.” 
याग यीशु नोळदुन कि लॉकुर ओळकु भीळ जमा माळीत्यार, रा आव दुष्टआत्मा अक ईद अनकु दनकुसदुन, “हे मुक्‍की अदिक दुश्मन दुष्टआत्मा, ना नीनी आग्या कोळतीन, आऊन दा टु होळबुळ, अदिक आऊन दा बाक यागलु प्रवेश माळबाळेत.” 
आग दुष्टआत्मा चिळ्लासकु अदिक आऊक हापाळ मुरकुळ्सकु, होट्ट बुळ्त; अदिक पार सोत्‍तुर घाई आगेदुन, ईल ताका कि हापाळ लॉकुर अंदुर, “आव सोतोदुन.” 
लेकीन यीशु आऊन कय हुळकु आऊक येब्सदुन. अदिक आव पार नीदरेदुन. 
याग यीशु मान्नी बंदुन, रा आऊन चेलागोळ आबना दा आऊन से केळदुर, “नाव आ दुष्टआत्मा अक आ पार उन दा टु यती तेगु सकिदील?” 
आव आंदुर से अंदुन, “ईद प्रार्थना अन्द अलावा अदिक दुसरा उपाय देल होळ सकाल.” 
बाक यीशु अदिक आऊन चेला अल टु होटकु, गलील टु आग्त होगोर. आव ईला चाहासोन कि यारीकु भी पता आगुल कि ना ईल आईन, 
यतिकी आव तान चेलागोळी उपदेश कोळोन अदिक आंदुर से अनतोगोन, “ना मंळसा अन पार, मंळसा अन कयदेला हुळसुस्कु आगाईन, अदिक आंदुर नानी कोंद बुट्टार; अदिक ना सोतकु मुर दिन इन बाद्दा जित्‍ता आगाईन.” 
पर ईद मात आंदुर्द समझ दा बंदिदील, अदिक चेलागोळ यीशु उक केळोर से अंजतोगोर. 
बाक आंदुर कफरनहूम दा बंदुर; अदिक मान्ना दा बंदकु यीशु चेलागोळ से केळदुन, “हादी मा नीव याता मात मा बहस माळीर?” 
लेकीन आंदुर सुंग्गा ईत्‍तुर, यतिकी हादी मा आंदुर आपस दा ईद बहस माळीदुर कि नाम दा टु धोड्डेव याव आन. 
आग यीशु कुर्तकु हन्नेळ चेलागोळी कारदुन अदिक आंदुर से अंदुन, “अगर यावारा धोड्डेव आगोद चाहासतान, रा आव सब से स्याणेव अदिक सप्पा मुंदुर्द सेवक आगुल.” 
अदिक आव ऊंद पार उक हुळकु आंदुर्द न्याड्या दा नीदरूसदुन, अदिक आऊक मोगुल दा हुळकु आंदुर से अंदुन, 
“जो यावारा नान हेसुर देल ईत्‍ता पारगोळ दा टु यातोवारा ऊंद पार उक ग्रहण माळतान, आव नानी ग्रहण माळतान; अदिक जो यावारा नानी ग्रहण माळतान, आव नानी ईला, लेकीन नानी याव कळ्यान आव आऊक ग्रहण माळतान.” 
आग यूहन्ना यीशु से अंदुन, “हे गुरु, नाव ऊंद मंळसा अक नीन हेसुर देल दुष्टआत्मागोळी तेगुतेला नोळदेव अदिक नाव आऊक मना माळली कुरतेव, यतिकी आव नाम समुह दाकळव ईला ईरोन.” 
यीशु अंदुन, “आऊक मना माळबाळी; यतिकी हिंग यारू हैलेच जो नान हेसुर देल सामर्थ्य इन क्याल्सा माळुल, अदिक राटनेरी नानी बुरा अन सकुल, 
यतिकी आव नाम्द विरोध दा हैलेच, आव नाम्द सांगुळ आन. 
जो यावारा नीमी ऊंद वाटी नीर, इदुरसाटी कुळसुल कि नीव मसीह नोर हुईर, रा ना नीम से खरा माताळतीन कि आव तान प्रतिफल यातोदारा भी रीति देल खोऊसतिदिल.” 
“जो यावारा भी स्याणेर दा टु नान मा विश्वास माळतार अदिक आंदरी यारारा ठोकर तिनस्यार रा आऊन साटी वळ्लीद ईद आद कि ऊंद धोळ्द चक्‍की इन पट्टा आऊन कुतक्या दा लटकुसकु आगुल अदिक आव समुद्र दा हाक्‍कु आगुल. 
अगर नीन कय नीन पाप माळोद कारण बन्सतद रा वळ्लीद आद कि अदरी कळ्द बुळ. डुण्डा आगकु जीवन दा प्रवेश माळेत, नीन साटी इदुर से भला आद कि येढ्ढ कय ईतकु नी, नरक इन बेक्‍की दा हाक्‍कु आद्या जो यागलु नुनाल्द. 
येल किळा सायाल्द अदिक बेक्‍की नुनाल्द. 
अगर नीन काल पाप माळोद कारण आगुल रा अदरी कळ्द बुळ. लंगळा आगकु जीवन दा प्रवेश माळोद नीन साठी इदुर से वळ्लीद आद कि नी येढ्ढ काल ईतकु नरक दा हाक्‍कु आद्या! 
येल किळा सायाल्द अदिक बेक्‍की नुनाल्द! 
अगर नीन कण्ण नीनी ठोकर तिन्सतद रा, अदरी तेगुकु भीळ. वळ्लीद आद कि कुढ्ढ आगकु परमेश्वर उन राज्य दा प्रवेश माळ. अपेक्षा इदुर्द कि नी येढ्ढ कण्णगोळ ईतकु नरक दा हाक्‍कु आद्या! 
यल किळा शाय्याल अदिक बेक्‍की नुनाल्द.” 
यतिकी हर ऊंद मंळसा अक बेक्‍की देल शुद्ध माळकु आदीत? ह्यांग बलिदान उक ऊप्प देल शुद्ध माळकु आगतद? 
“ऊप्प रा वळ्लीसा आद; लेकीन अगर ऊप्प इन स्वाद ओळेत, रा अदरी मात नमकीन ह्यांग माळीर?” ताम जीवन इक शुद्ध ईटी, जसा यातोदारा वस्तु ऊप्प देल शुद्ध माळकु आगतद, अदिक आपस दा संगीपना माळकु ईटी अदिक शांती देल ईरी. 
