मत्ती.
15.
आग यरूशलेम टु थ्वाळासा फरीसी अदिक शास्त्री यीशु उन हात्‍ती बंदकु अनली कुरतुर, 
“नीन चेलागोळ पुर्वजगोळ्द परंपरागोळी येती टाल्सतार, कि बिना कय तोळुकु रोट्टी तिनतार?” 
यीशु आंदरी उत्‍तर कोट्टुन, “नीव भी तान परंपरागोळ कारण येती परमेश्वर उन आग्या टाल्सतीर? 
यतिकी परमेश्वर अंदान, ‘तान आप्प अदिक तान मोय इन आदर माळेत,’ अदिक ‘जो यावारा आप्प या मोय इक बुरा भला अंदान, आऊक कोंदकु आदीत.’ 
लेकीन नीव अनतीर कि अगर यावारा तान आप्प या मोय से अनुल, ‘जो येनारा नीनी नान से लाभ पोहचुस सकोद, अद परमेश्वर उक भेंट येर्सकु आगेग्याद,’ 
रा आव तान आप्प उन आदर माळालुन, ईद प्रकार नीव तान परंपरा अन्द कारण परमेश्वर उन वचन टाल्स बुट्टीर. 
हे कपटीगोळा, यशायाह नीम बारा दा ईद भविष्यवाणी खरा अच माळ्यान.” 
“ई लॉकुर टुटगोळ देल रा नान आदर माळतार, लेकीन इंदुर मन नान से दुर ईरतद. 
अदिक आंदुर बेकार नान उपासना माळतार, यतिकी मंळसागोळ विधीगोळी नियम शास्त्र बन्सकु कल्सतार.” 
आग यीशु लॉकुरी तान हात्‍ती कारूकु आंदुर से अंदुन, “केळी, अदिक समसी: 
जो बाय दा होगतद, अद मंळसा अक अशुध्द माळाल, पर जो बाय टु होळतद, अदा मंळसा अक अशुध्द माळतद.” 
आग चेलागोळ बंदकु आऊन से अंदुर, “येन नी जान्सत्या कि ईद वचन केळकु फरीसीगोळ्द भावनागोळी ठेस पोहचुस्त?” 
यीशु उत्‍तर कोट्टुन, “हर मार्र जो नान स्वर्गीय आप्प हचीदिल, कितकु आदीत. 
आंदरी होगगोळी; आंदुर कुढ्ढ मार्गदर्शक आर अदिक कुढ्ढ अगर कुढ्ढ मंळसा अक हादी तोरसुल, रा येढ्ढु मुंदुर खॉदरा दा बिदोदार.” 
ईद केळकु पतरस आऊन से अंदुन, “ईद उदाहरण नामी समजुस बुळ.” 
यीशु अंदुन, “येन नीव भी ईगासताका ना समझ आईर? 
येन नीव जान्सालीर कि जो येनारा बाय दा होगतद अद व्हाट्टा दा होगतद, अदिक शरीर टु होट्ट बुळतद? 
पर जो येनारा बाय दा टु होळतद, अद मन देल होळतद, अदिक अदा मंळसा अक अशुध्द माळतद. 
यतिकी बुरा विचार, कोन्नोद, परस्त्रीगमन, व्यभिचार, काळ्लपनी, ख्वाटा गवाही अदिक अपमान मन देल अच होळतद. 
ईवा हुव जो मंळसा अक अशुध्द माळताव, लेकीन बिना कय तोळ्द ऊमली कुरोद मंळसा अक अशुध्द माळाल.” 
यीशु अल टु होटकु, सूर अदिक सैदा अन्द प्रदेश दी होटोदुन. 
आ प्रदेश टु ऊंद कनानी आर्त होट्टुर, अदिक चिळ्लासकु अनली कुरतुर, “हे प्रभु! दाऊद उन पारा, नान मा दया माळ! नान पोर इक दुष्टआत्मा हापाळ सतुसीत्याद.” 
पर यीशु आकी येनु उत्‍तर कोटीदील. आग आऊन चेलागोळ बंदकु आऊन से विनती माळदुर, “ईकी सार माळ, यतिकी आक नाम हिंद चिल्ळासतेला बरेत्यार.” 
आव उत्‍तर कोट्टुन, “इस्त्राएल इन घराना अन्द काळ्द म्यांडागोळी बिटकु ना यारदु हात्‍ती कळुकु आगीदील.” 
लेकीन आक बंदुर, अदिक यीशु उक प्रणाम माळकु अनली कुरतुर, “हे प्रभु, नान मदत माळ.” 
आव उत्‍तर कोट्टुन, “चिकोरगोळ्द रोट्टी हुळकु नायगोळ्द मुंद हाक्‍कोद उचित हैलेच.” 
आक अंदुर, “खरा आद प्रभु, पर नायगोळ भी अद चुराचारा तिनताव, जो अऊर्द स्वामीगोळ मेज मा टु बिळतद.” 
ईदुर मा यीशु आकी उत्‍तर कोट्टुन, “हे आर्त, नीन विश्वास धोळ्द आद. ह्यांग नी चाहसत्या, नीन साठी हांगा आगुल.” अदिक आकिन पोर अदा घळी चंगा आगेदुर. 
यीशु अल टु गलील इन समुद्र अन्द हात्‍ती बंदुन अदिक पहाळी मा येरकु कुर्तोदुन. 
आग भीळ इन भीळ आऊंद हात्‍ती बत्‍त. आंदुर तान सांगुळ लंगळागोळी, कुढ्ढगोळी, मुक्‍कागोळी, डुण्डागोळी अदिक मात्‍त हापाळ सा मुंदरी आऊन हात्‍ती तंदुर, अदिक आंदरी आऊन कालगोळ मा हाक्‍क बुटुर, अदिक आव आंदरी चंगा माळदुन. 
याग लॉकुर नोळदुर कि मुक्‍कागोळ माताळतार, अदिक डुण्डागोळ चंगा आगतार, अदिक लंगळागोळ नळुतार, अदिक कुढ्ढ नोळतार रा लॉकुर अचम्भा माळदुर अदिक इस्त्राएल इन परमेश्वर उन बळाई माळदुर. 
यीशु तान चेलागोळी हात्‍ती कारूकु आंदुर से अंदुन, “नानी ई भीळ मा हापाळ दया बरेत्याद, यतिकी आंदुर मुर दिन टु नान सांगुळ आर अदिक आंदुर हात्‍ती येनु तिनली हैलेच. ना आंदरी उपासा सार माळोद चाहसालीन, ईलारा हिंग आगबाळुल कि आंदुर हादी मा थक्सकु ईतोगुल.” 
चेलागोळ आऊन से अंदुर, “नामी ई आळी दा यल टु ईस रोट्टीगोळ सिक्याव कि नाव ईट धोळ्द भीळ इक संतुष्ट माळेव?” 
यीशु आंदुर से केळदुन, “नीम हात्‍ती यास रोट्टीगोळ आव?” आंदुर अंदुर, “येळ, अदिक थ्वाळासा स्याणेव मेनगोळ.” 
आग यीशु लॉकुरी ल्याल्‍मा कुरोद आग्या कोट्टुन. 
अदिक आ येळ रोट्टीगोळी अदिक मेनगोळी हुळदुन, धन्यवाद माळकु मुरदुन, अदिक तान चेलागोळी कोळतोदुन, अदिक चेलागोळ लॉकुरी. 
ईद प्रकार देल सप्पा तिनकु संतुष्ट आगेदुर अदिक चेलागोळ मिग्द तुकळागोळ दा टु येळ फुट्टी नेगदुर. 
तिनावाळेर आर्तेर अदिक चिकोरी बिटकु नाक हजार मंळसा ईरोर. 
याग आव भीळ इक सार माळकु ड्वांगा मा येरेदुन, अदिक मगदन प्रदेश दा बंदुन. 
