एस्तेर.
6.
आ ईळ्लक राजा अक जप बंदीदिल, इदुरसाटी आऊन आग्या देल इतिहास इन किताब तनकु आत, अदिक वाचुसकु राजा अक केळ्‍सकु आत. 
अदुर्दा ईद लिख्‍सकु सिक्त, कि याग राजा क्षयर्ष उन हाकिम जो द्वारपाल भी ईरोर, आंदुर दा टु बिगताना अदिक तेरेश हेसुर इन येढ्ढ मुंदुर आऊक कोन्नोद योजना माळीदुर अदरी मोर्दकै प्रगट माळीदुन. 
आग राजा केळदुन, “इदुर बदला मोर्दकै अन्द येन प्रतिष्ठा अदिक बड़ाई माळकु आगीत?” राजा अन्द जो सेवक आऊन स्यावा टहल माळतोगोर, आंदुर आऊक उत्तर कोट्टुर, “अदुर साटी येनु माळकु आगीदील.” 
राजा केळदुन, “आंगुळ दा याव आन?” अदा समय हामान राजा अन्द भवन टु व्हार्यागोळ्द आंगुळ दा ई मनसा देल बंदीदुन कि जो खम्भा आव मोर्दकै अन साटी तयार माळसुसीदुन, अदुर मा आऊक लटकुसोद मातचीत राजा से माळुल. 
आग राजा अन्द सेवकगोळ आऊन से अंदुर, “आंगुळ दा रा हामान नीदुरकु आन.” राजा अंदुन, “आऊक बुळ्क कारूकु तरी.” 
याग हामान बुळ्क बंदुन, आग राजा आऊन से केळदुन, “या मंळसा अन्द प्रतिष्ठा राजा माळोद चाहासतान रा आऊन साटी येन माळोद उचित आदीत?” हामान ईद सोचकु, कि नान से येक्‍कुल राजा यार्द प्रतिष्ठा माळोद चाहासतीदान, 
राजा अक उत्तर कोट्टुन, “या मंळसा अन्द प्रतिष्ठा राजा माळोद चाहस्यान, 
आऊन साटी राजकीय कपळा तंदकु आगुल, जो राजा हाकतान, अदिक ऊंद घ्वाळा भी, यदुर मा राजा सवार आगतान, अदिक आऊन ताल्ला मा जो राजकीय मुकुट हाक्कु ईरतद अद भी तंदकु आगुल. 
बाक अव कपळा, अदिक अद घ्वाळा राजा अन्द यातोवारा धोळ हाकिम उक सौप्सकु आगुल, अदिक यार प्रतिष्ठा राजा माळोद चाहासतान, आऊक अव कपळा हाकसुसकु आगुल, अदिक आ घ्वाळा मा सवार माळकु नगर इन चौराह दा आऊक तिर्गुसकु आगुल; अदिक आऊंद मुंद मुंद ईद प्रचार माळकु आगुल, ‘यार्द प्रतिष्ठा राजा माळोद चाहासतान, आऊन सांगुळ हिंग अच माळकु आदीत.’” 
राजा हामान से अंदुन, “फुर्ती माळकु तान अनोद अनुसार आ कपळा अदिक आ घ्वाळा अक हुळकु, आ यहूदी मोर्दकै से जो राजभवन इन फाटक दा कुरतोगतान, हांग अच माळ. ह्यांग नी अंद अदुर्दा येनु भी कमी आगबाळुल.” 
आग हामान आ कपळा, अदिक आ घ्वाळा अक हुळकु, मोर्दकै अक हाकसुसदुन, अदिक आऊक घ्वाळा मा येर्सकु, नगर इन चौराह दा ई प्रकार कारूतेला तिर्गुसदुन, “यार्द प्रतिष्ठा राजा माळोद चाहासतान आऊन सांगुळ हिंग अच माळकु आदीत.” 
आग मोर्दकै रा राजभवन इन फाटक दा वापस होटोदुन लेकीन हामान शोक माळतेला अदिक ताल्ला मुचकु राटनेरी तान मान्नी होदुन. 
हामान तान हिंग्स जेरेश अदिक तान सप्पा संगीगोळ से सप्पा येनारा जो आऊन मा बितुसीत वर्णन माळदुन. आग आऊन बुद्धिमान संगीगोळ अदिक आऊन हिंग्स जेरेश आऊन से अंदुर, “मोर्दकै यारी नी नीचा तोरसोद चाहसत्या, अगर आव यहूदीगोळ्द वंश दाकळोव आन, रा नी आऊन मा प्रबल आगतीदील आऊन से पुरा रिती देल निचा अच तोर्सकु आद्या.” 
आंदुर आऊन सांगुळ मात अच माळतेला ईरोर कि राजा अन्द किन्नर बंदकु हामान उक एस्तेर इन माळ्द भोज दा फुर्ती देल कारूकु ओतुर. 
