लैव्यव्यवस्था.
19.
बाक यहोवा मूसा से अंदुन, 
“इस्राएलिगोळ्द पुरा मंडली से अन कि नीव पवित्र बन्सकु ईरी; यतिकी ना नीम्द परमेश्वर यहोवा पवित्र आईन.” 
नीव तान-तान मोय अदिक तान-तान आप्प उन आदर माळी, अदिक नांद आराम दिनगोळ्द अंज्क मान्सी ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन. 
नीव मुरतीगोळ दी तिर्ग बाळेतीर, अदिक भगवानगोळ्द मुरतीगोळ इक ढाल्सकु माळबाळेतीर; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन. 
“याग नीव यहोवा अन्द साटी मेल-मिलाप बली माळी, आग हिंग बलिदान माळेतीर यदुर देल ना नीम से प्रसन्न आगेगाईन. 
अदुर चिच्ची बलिदान इन दिशी अदिक दुसरा दिशी तिनकु आगुल, लेकीन तीसरा दिन ताका जो मिक्कु ईरूल अद बेक्की दा होत्‍ताकु आगुल. 
अगर अदुर दा टु येनारा भी तीसरा दिन भी तिनकु आगुल, रा ईद अशुध्‍द ठहरूस्यान, अदिक ग्रहण माळकु आगतीदिल. 
अदिक अदरी तिनावाळा यहोवा अन्द पवित्र पदार्थ अक अपवित्र ठहरूसतान, इदुरसाटी आऊक तान दुष्कर्म अन भार खुद नेग्गोद बिद्दीत; अदिक अद प्राणी तान लॉकुर दा टु नष्ट माळकु आदीत.” 
“बाक याग नीव तान द्याश इन केई कळदीर, आग तान केई इन क्वाना-क्वाना ताका पूरा कडु बाळेतीर, अदिक कळकु केई इन बिदकु लॉम्बागोळ इक आयबाळेतीर. 
अदिक तान अंगुर इन बेली इन दाना-दाना मुरूबाळेतीर, अदिक तान अंगुर इन बेली इन झळस्कु अंगुरगोळ इक नेगुबाळेतीर; अवरी गरीब अदिक परदेशी लॉकुरगोळ साटी बिट्ट बुळेतीर; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन.” 
“नीव काळ्लपन माळबाळेतीर, अदिक आबुर-दाबुर देल, कपट माळबाळेतीर, अदिक झुठ माताळबाळेतीर.” 
नीव नांद हेसुर इन ख्वाटा कसम तिनकु तान परमेश्वर उन हेसुर अपवित्र ठहरूसबाळेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“आबुर-दाबुर मा अंधेर माळबाळेतीर, अदिक आबुर-दाबुर इक लुट्‍स बाळेतीर. मजदुर उन मजदुरी नींद हात्ती पुरा ईळ्लक हागुल ईर बाळुल.” 
बयरा मंळसा अक सराप कोळ बाळेतीर, अदिक कुढ्ढ मंळसा अन्द मुंद ठोकर ईटबाळेतीर; अदिक तान परमेश्वर उन भय मानसेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“न्याय दा कुटीलता माळबाळेतीर; अदिक न रा कंगाल उन पक्ष ताकोमेतीर अदिक न धोळ मंळसा अन्द बाय नोळकु विचार माळोद; आबुर-दाबुर्द न्याय धार्मिकता देल माळेतीर.” 
नीव तान लॉकुर न्याड्या दा निंदा माळतेला वयाळबाळेतीर, अदिक आबुर-दाबुर्द रकत वाहुसोद योजनागोळ माळबाळेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“तान मन दा आबुर दाबुर्द प्रति द्वेष ईटबाळेतीर; गलत माळदुर मा तान मान्ना हातळोर इक अवश्य डाटसेतीर, लेकीन आंदुर्द अपराध दा सहभागी आगबाळेतीर ईला रा आऊन पाप इन भार नीनी नेग्गोद बिद्दीत.” 
बदला ताकोमबाळेतीर, अदिक तान लॉकुर अदिक मान्ना हातळोर वार्टुर से दुश्मनी ईट बाळेतीर, लेकीन आबुर-दाबुर से तान घाई प्रेम ईटेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“नीव नांद विधीगोळ इक हमेशा मानसेतीर. तान जनावरगोळ इक दुसरा जाती इन जनावरगोळ से व्‍हाट्‍यादी आगगोळ बाळेतीर; तान केई दा येढ्ढ प्रकार इन बींजा ऊंद सांगुळ बोऊसगोळ बाळेतीर; अदिक सनी अदिक ऊन इन मिलावट देल माळकु कपळा हाक्क बाळेतीर.” 
बाक याकारा आर्त दासी ईरूल, अदिक आकीन सगाई यावारा गंळ्स से आगुल, लेकीन आक न रा दास देल अदिक न स्वतंत्र माळकु आगुल; आकीन से अगर यावारा कुकर्म माळुल, रा आ येढ्ढु मुंदरी दण्ड रा सिक्‍कुल, पर आ आर्त इन स्वाधीन न आगोद कारण आंदुर येढ्ढु मुंदुर कोंदकु आगबाळुल. 
पर आव गंळ्स भेंटमाळोद तम्बू उन द्वार मा यहोवा अन्द हात्ती ऊंद म्यांडा दोषबली इन साटी तरूल. 
अदिक याजक आऊन माळ्द पाप इन कारण दोषबली इन म्यांडा अन द्वारा आऊन साटी यहोवा अन्द मुंद प्रायश्चित माळुल; आग आऊन माळ्द पाप क्षमा माळकु आगुल. 
“बाक याग नीव कनान द्याश दा पोहचुस्कु यातोदारा प्रकार इन काय इन मार्र हचेतीर, रा अदुर काय मुर वर्ष ताका नीम्द साटी मान्सी खतनारहित मान्सकु ईरूल; इदुरसाटी अदुर दा टु थ्वाळासा भी तिनकु आगबाळुल. 
अदिक चौथा वर्ष दा अऊर सप्पा काय यहोवा अन्द स्तुति इन भेंट इन रूप दा पवित्र ठहरूसुल. 
आग पाचवा वर्ष दा नीव अऊर काय तिनेतीर, इदुरसाटी कि अऊर देल नीम इक हापाळ काय सिक्याव; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन.” 
“नीव रकत हतकु यातोदारा चिच्ची इक तिनबाळेतीर. अदिक टोना माळबाळेतीर, अदिक शुभ अदिक अशुभ मुहुर्तगोळ इक मान्सबाळेतीर.” 
तान ताल्ला मा घ्यारा ईटकु मुंडन माळबाळेतीर, अदिक तान गाल्ला माकळव चुट्टीगोळ इक बोळ्सबाळेतीर. 
लाशगोळ कारण तान मय इक बिलकुल चिर्सबाळेतीर, अदिक अदुर्दा छाप हचबाळेतीर; ना यहोवा हुईन. 
तान पोरगोळ इक वेश्या माळकु अपवित्र माळबाळेतीर, हिंग ना आगुल कि द्याश वेश्यागमन इन कारण दुष्टता देल तुम्मेगुल. 
नांद आराम दिन इक मानसेतीर, अदिक नांद पवित्र जागा अन्द भय हमेशा मानसेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“इंद्रजालवाळा अदिक भूत इक तुळकाळसावाळा दी होगबाळेतीर, अदिक हिंग मंळसागोळ्द खोज माळकु आंदुर कारण अशुद्ध आगबाळेतीर; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन. 
“हाळाबाट्ट उन मुंद येदकु नीदरेतीर, अदिक हाळाबाटुर्द आदर मान माळेतीर, अदिक तान परमेश्वर उन भय हमेशा मानसेतीर; ना यहोवा हुईन. 
“ अगर यावारा परदेशी नीम्द द्याश दा नीम्द सांगुळ ईरूल, रा आऊक सतुसबाळेतीर. 
जो देशी या परदेशी नीम्द सांगुळ ईरूल आव नीम्द साटी द्याशवाळा अन्द घाई ईरूल, अदिक आऊन से तान अच घाई प्रेम ईटेतीर; यतिकी नीव भी मिस्त्र द्याश दा परदेशी ईरीर; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन. 
“नीव न्याय दा, अदिक परिमान दा, अदिक तवल दा, अदिक नाप दा, कुटीलता माळबाळेतीर. 
खरा तराजू, खरा बट्ट, खरा एप्पा, अदिक धर्म इन खरा लीटर नीम्द हात्ती ईरूल; ना नीम्द परमेश्वर यहोवा हुईन जो नीम इक मिस्त्र द्याश टु तेगुकु तंदीन. 
इदुरसाटी नीव नांद सप्पा विधिगोळ इक अदिक सप्पा न्याय इन नियमगोळ इक मान्सतेला हमेशा पालन माळी; ना यहोवा हुईन.” 
