PESALEM.
97.
Apômtau kêtu kiŋ. Nom tau ênam lasê toôndugeŋ. Nuc samob, atu samuc. 
Tao ŋamajaŋ kêkwa eŋ auc. Biŋgêdêŋ to biŋ katô kêtu ênê lêpôŋ ŋanombaŋ. 
Ja aŋga ênê gêmuŋ-gêmuŋgeŋ. Ja kêdaŋgac ênê ŋacjo su sêjaŋa. 
Ênê ôsic kêpô nom ma lau, taŋ sêŋgôŋ nom naŋ, sêlic e têtakê. 
Apômtau gêgôm lôc gêwê e kêtôm lêp gebe eŋ kêtu lau nomŋa samob nêŋ Apômtau. 
Undambê sêwaka ênê biŋgêdêŋ sa ma tenteŋlatu samob sêlic ênê ŋawasi. 
Lau samob, taŋ sêjam sakiŋ gwam to tetoc tauŋ sa kêtu nêŋ gwamŋa naŋ, oc sêkô tomajeŋgeŋ. Anôtôi samob sêu tauŋ sêc eŋ laŋônêmŋa. 
Sion gêŋô e têtac ŋajam ma Juda latuŋio aweŋ gêôc toôndugeŋ kêtu aôm Apômtau, kômêtôc biŋŋa. 
Gebe aôm, Apômtau, kôtu nom samuc ŋatau towae. Aôm kôlêlêc anôtôi samob ŋêŋgeŋ su. 
Apômtau têtac gêwiŋ lau, taŋ sêkêŋ kisa êndêŋ sec naŋ. Eŋ tau gejob nê lau mansaŋ katuŋ ma kêjaŋgo êsêac su aŋga lau geo nêŋ lemeŋ. 
Ŋawê kêsa gebe êpô lau gêdêŋ ma têtac ŋajam kêpi êsêac, taŋ nêŋ ŋalêlôm ŋaŋêŋ naŋ. 
Amac lau gêdêŋ atu samuc Apômtauŋa ma anam daŋge eŋ. 
