PESALEM.
141.
O Apômtau, aê aoc gêjac aôm ôkac taômgeŋ ôndêŋ aê ômôêŋ. Embe jamôêc aôm, naŋ ôkêŋ taŋam ŋoc aoc. 
Ôlic ŋoc mec êtôm gasôb jadauŋ gêdêŋ aôm. Ôlic jaôc lemoc sa êtu da êtulaŋa. 
O Apômtau, ôkêŋ aocsuŋ ŋadibwaga teŋ ma ôkêŋ gêdôcôlic ŋakatam ŋagejobwaga teŋ. 
Ôkêŋ ŋoc ŋalêlôm ewec êndêŋ gêŋ sec gebe jaŋgôm gêŋ alôb-alôb atom. 
Ŋac gêdêŋ teŋ embe ênac aê me êlêŋ biŋ aê, naŋ jajala gebe oc têtac gêwiŋ aê, mago aê janac jao gebe lau sec nêŋ teŋ êniŋ oso môkêcapac atomanô gebe kateŋ mec gedeŋ tôŋgeŋ gebe Apômtau epeŋ êsêacnêŋ kisa su. 
Embe sêmbaliŋ nêŋ mêtôcwaga sêsêp pocsagiŋ, lau oc sêjala gebe Apômtaunê biŋ biŋŋanô. 
Eŋ kêpalip êsêacnêŋ ŋatêkwa jatotoŋ-totoŋ sêc gêdêŋ lamboam ŋagêsuŋawa, kêtôm poc, taŋ têtuc kêkôc e popoc-popocgeŋ gêc intêna naŋ. 
Matoc êndiŋ aôm, Apômtau ŋoc Anôtô. Aê gabe jaê lamu aôm. Amboac tonaŋ ôwi ŋoc katuc siŋ gebe janaŋa atom. 
Ojop aê êndêŋ lakô, taŋ sêwa kêtu aêŋa naŋ, ma êndêŋ lau secwaga nêŋ lip amboac tonaŋ. 
Ôkêŋ lau, taŋ sêkac tauŋ su naŋ, sêwê tauŋ nêŋ uc ma aê jao gala jana. 
